ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ;

Του Ανδρέα Χριστοφόρου

Ώρα για Προσευχή

Πράγματι!

Η κατάσταση του κορονοϊού, μας οδηγεί στον Χριστό!

Τι θα γίνει τώρα που δεν θα μπορούμε ούτε στο Ναό να πάμε ούτε να Κοινωνάμε, όσο θα κρατούν οι απαγορεύσεις που μας συνιστά η Εκκλησία της Ελλάδος;

Τι θα κάνουμε χωρίς Ακολουθίες, χωρίς τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας;

Όλα μας προτρέπουν να μείνουμε σπίτι!

Τι θα κάνουμε χωρίς Θεία Κοινωνία;

Εκεί στο δωμάτιο μας θα μείνουμε να προσευχηθούμε, αυτό μας έμεινε.

Οι Άγιοι μας στα Μοναστήρια που όλη μέρα στο Ναό είναι διδάσκουν τους Μοναχούς και όλους μας: ΚΛΕΙΣΟΥ ΣΤΟ ΚΕΛΛΙ ΣΟΥ και εκεί θα μάθεις τα πάντα!

Στο Ευαγγέλιο ο Χριστός μας διδάσκει πως να προσευχόμαστε, στο ταμείο μας δηλαδή με την καρδιά μας, μυστικά, και ο Θεός θα μας αποδώσει φανερά.

Μας διδάσκει στο Πάτερ Ημών ακριβώς ποιό πρέπει να είναι το περιεχόμενο της Προσευχής , που αρχίζει με την καρδιακή αίσθηση της Αγιότητός Του, τον πόθο της Βασιλείας του και την υποταγή μας στο Θέλημά Του.

Συνεχίζει με την απόθεση όλης της Βιοτικής μας Ζωής στην Πατρική Αγάπη Του.

Φτάνει στο επίκεντρο της Προσευχής που είναι η καρδιακή αίσθηση Μετανοίας μας προς τoν Θεό και τους ανθρώπους που βλάψαμε και βλάπτουμε με τον εγωκεντρισμό μας.

«Άφες ημίν τα οφειλήματα (αμαρτήματα) ημών....

Αφού βγάλουμε με συντριβή καρδίας το δοκάρι μας δηλαδή τις αμαρτίες μας, θα νιώσουμε καρδιακά ξαλαφρωμένοι από το βάρος της αμαρτίας μας, το Μυστήριο της Άφεση αμαρτιών από τον Χριστό.

Αυτό ένιωθε ο Τελώνης. Χωρίς αυτό, μέσα μας ζει ο Φαρισαίος. Ας μην αποκάμουμε, ας Μετανοούμε για τον Φαρισαίο που ζει μέσα μας. Θα νικηθεί από τον Χριστό.

Με την Άφεση το δοκάρι της Αμαρτίας βγαίνει διότι ο Χριστός μπαίνει στην καρδιά μας.

Εάν πράγματι μπαίνει ο Χριστός στην καρδιά μας ποθούμε όπως εμείς ελευθερωθήκαμε από την αμαρτία , να ελευθερώσουμε αυτούς που μας έβλαψαν και μας βλάπτουν.

Μόνο αφού μετανοήσαμε μπορούμε να συγχωρούμε διότι μπαίνει μέσα μας ο Χριστός και μόνο με τον Χριστό μέσα μας μπορούμε να συγχωρούμε.

«Ως και ημείς αφίεμεν τοίς οφειλέταις ημών!»

Η Άφεση Αμαρτιών που προσφέρουμε με τον Χριστό μέσα μας στους άλλους ολοκληρώνει την δική μας Άφεση από τον Χριστό.

Τότε γεμίζουμε με την Χάρη του Θεού , τότε ζούμε τη Δόξα του Θεού γι αυτό καρδιακά και αβίαστα λέμε αυτό που ζούμε στον Θεό:

“Ότι Σου εστίν η Βασιλεία και η δύναμις και η Δόξα, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος !»

Αυτή η Πορεία της Μετανοίας μας στο Πάτερ Ημών, είναι ο προσωπικός μας Όρθρος διότι ο Όρθρος είναι η Ακολουθία της Μετάνοιας στο Ναό.

Αυτή η Δοξολογία που ζούμε στο τέλος της Προσευχής είναι η προσωπική μας είσοδος στη Βασιλεία των Ουρανών που στο Ναό γίνεται από τον Ιερέα όταν λέει:

«Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος!»

Αυτό που συμβαίνει στο Ναό, Όρθρος Μετανοίας και Ευλογημένη Βασιλεία, συμβαίνει και στην Προσευχή μας όπως μας διδάσκει ο Χριστός στο Πάτερ Ημών.

Εκεί ο Ναός του Θεού σαν κτίσμα, εδώ ο Ναός του Θεού σαν καρδία!

Δεν είδατε ότι είστε Ναός του Αγίου Πνεύματος; Λέει ο Χριστός.

Αυτό είναι το βίωμα των Αγίων: αυτό που ζούν στον Ναό, Μετάνοια και Ευλογημένη Βασιλεία, ζουν και μέσα στην καρδιά τους, Μετάνοια και Βασιλεία του Θεού!

Είναι οι δύο Ναοί αλληλένδετοι, χωρίς βίωση στην Καρδία δεν βιώνουμε στο Ναό και χωρίς βίωση στο Ναό δεν βιώνουμε στην καρδιά.

Η παρουσία μας στο Ναό τώρα λείπει.....

Αυτό εξ άλλου δεν το παραλείπαμε.

Αυτό που ίσως παραλείπαμε είναι η Βίωση στην Καρδιά μας με την Μετάνοια, τον Όρθρο και με την Δοξολογία, την ευλογημένη Βασιλεία της Θείας Λειτουργίας.

Ο Θεός ζητά πρώτα την Μετάνοια και Συγχώρεση και μετά την παρουσία μας στο Ναό, γι αυτό το Τριώδιο ανοίγει με την παραβολή του Τελώνη δηλαδή του Μετανοούντος.

Ζητά πρώτα να συγχωρεθούμε με τον αδελφό μας και μετά να μπούμε στην Θεία Λειτουργία;

Μήπως αυτά τα περιφρονήσαμε και μείναμε στην χωρίς Μετάνοια και Συγχωρητικότητα συμμετοχή μας στη Θεία Λειτουργία και Θεία Κοινωνία;

Μήπως προσερχόμαστε στην εξομολόγηση χωρίς η Ζωή μας να είναι μια διαρκής Μετάνοια;

Εάν αυτά δεν κάναμε πριν τον μικρό ιό, τον κορονοϊό, καιρός είναι τώρα, αμέριμνοι, αφού τίποτε δεν μπορούμε να κάνουμε, αισθανόμενοι την αδυναμία μας, να βλέπουμε την αμαρτωλότητά μας όπως ο Τελώνης και να Μετανοούμε.

Να γευόμαστε την Άφεση αμαρτιών και να Συγχωρούμε.

Καιρός Κορονοϊού, καιρός Μετανοίας και Συγχώρεσης!

ΠΗΓΗ

ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ, ΣΤΩΜΕΝ ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ, ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ

Κείμενο του Καθηγητή Δημητρίου Τσελεγγίδη, που αναδεικνύει την μετάνοια ως την μόνη και αναγκαία λύση για την υπέρβαση και αντιμετώπιση των σύγχρονων δεινών.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΕΛΕΓΓΙΔΗΣ τ. ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΠΘ

 Θεσσαλονίκη 19-3-2020

ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ, ΣΤΩΜΕΝ ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ, ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ

Βρισκόμαστε μπροστά σέ γεγονότα μέ «ἀποκαλυπτική» σημασία γιά ὅλους μας. Γι’ αὐτό καί τά μέτρα, πού ἀνακοινώθηκαν, θά πρέπει νά γίνουν ἀποδεκτά ὡς κοινό «ἐπιτίμιο τῆς δυσσεβείας» ὅλων μας, ὡς κάποιο δηλαδή φιλάνθρωπο παιδαγωγικό μέσο, πού παραχώρησε ὁ μακρόθυμος καί πολυεύσπλαγχνος Θεός μας, μέ τήν ἀγαπητική πρόνοιά Του, προκειμένου νά ὁδηγηθοῦμε ὅλοι μας, κλῆρος καί λαός, στήν σωτήρια μετάνοια, πού νοεῖται ὡς στροφή τοῦ νοῦ μας στό Θεό.

            Νά προσλάβουμε τό «ἐπιτίμιο» αὐτό ταπεινά, μέ εὐχαριστία καί νά τό ὑπομείνουμε μέ πνεῦμα βαθιᾶς μετανοίας, ὡς πικρό ἀλλά καθαρτικό φάρμακο γιά τήν θεραπεία μας. Ἔτσι, ἡ μετάνοιά μας θά γίνει ἡ ἀποτρεπτική ἀσπίδα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἐντός μας. Θά γίνει ἡ ἀόρατη καί ἀλεξίκακη ὀμπρέλα γιά τήν ἀσφαλῆ προστασία μας.

            Ἡ θλίψη, πού διερχόμαστε, ἐλέγχει ἀλαθήτως τήν κλίση τῆς προαιρέσεώς μας. Διαπιστώνουμε δηλαδή ποῦ κλίνει τό θέλημά μας, στόν Θεό ἤ στόν κόσμο.

            Ἄς ἀποδεχθοῦμε μέ πνεῦμα συνέσεως τό πικρό καί σωτήριο φάρμακο τῆς σωτηρίας μας. «Νῦν καιρός εὐπρόσδεκτος, νῦν ἡμέρα (τῆς ἐν μετανοίᾳ) σωτηρίας» μας. Ὅλες οἱ «ἐπιφορές» καί τά «ἐπιτίμια» τοῦ Θεοῦ ἀναιροῦνται μέ τήν εἰλικρινῆ μετάνοια, ὅταν μάλιστα αὐτή ἀκολουθεῖται ἀπό τό κατά Θεόν πένθος καί τήν νηστεία.

            Ἡ μετάνοια ἀποτελεῖ τό πνευματικό «κλειδί» γιά τήν ἐπανασύνδεση τῆς ἀγαπητικῆς σχέσεως τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό. Αὐτό πιστοποιεῖται ἀπό τό γράμμα καί τό πνεῦμα τόσο τῆς Παλαιᾶς καί τῆς Καινῆς Διαθήκης ὅσο καί ἀπό τήν κατατεθειμένη ἁγιοπνευματική ἐμπειρία, διαχρονικῶς, μέχρι καί τῶν προσφάτως ἁγιοκαταταχθέντων Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας.

            Ἡ βαθιά βιωμένη μετάνοιά μας, σέ συνδυασμό μέ τήν εὐσπλαγχνία μας πρός τόν πάσχοντα πλησίον, θά λειτουργήσουν καταλυτικά γιά τήν ἀπελευθέρωσή μας ἀπό τό πικρό «ἐπιτίμιό» μας. Κανείς ἄς μή νομίσει πώς ἐξαιρεῖται ἀπό τά παραπάνω ἐκτεθέντα.

Ἄν ζούσαμε μέ τό φρόνημα τοῦ Τελώνη καί τοῦ μετανοημένου ἀσώτου τῆς Παραβολῆς τοῦ Εὐαγγελίου ἤ ἔστω τοῦ εὐγνώμονα ληστῆ ἐπί τοῦ Σταυροῦ, δέν θά στερούμασταν τώρα τήν Θεία Εὐχαριστία.

            Ἄν λάβουμε ὑπόψη ὅτι γιά πρώτη φορά στήν Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας μας διακόπτεται ἡ τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας, τοῦτο σημαίνει πώς δέν εἴμαστε πλέον ἄξιοι νά μετέχουμε σ’ αὐτήν. Καί οὐσιαστικά, ὁ Χριστός παραχώρησε τήν ὀδυνηρή αὐτή δοκιμασία, ὡς «ἐπιτίμιο», ἐπειδή ἀναξίως κοινωνοῦμε ὅλοι μας.

            Γιά τούς παραπάνω λόγους, περιμένουμε ἀπό τούς Ἀρχιερεῖς καί τούς Ἱερεῖς μας νά ὁμολογήσουν δημόσια καί ταπεινά -πρῶτα ἀπ’ ὅλους μας αὐτοί- τήν ἀποξένωσή τους ἀπό τό πνεῦμα καί τή ζωή τοῦ Χριστοῦ -πρᾶγμα πού ἔκαναν ἤδη κάποιοι- καί νά ζητήσουν τόσο γιά τόν ἑαυτό τους ὅσο καί γιά τόν λαό τοῦ Θεοῦ ἔλεος γιά τό δικαίως ἐπιβληθέν «ἐπιτίμιο». Ἄλλωστε, καί βιβλικῶς ὁμολογοῦμε πρός τόν Κύριο, ὅτι «δίκαιος εἶ ἐπί πᾶσι, οἷς ἐποίησας ἡμῖν» (Δανιήλ, 3). Ἀλλά καί κατά τήν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας οἱ λειτουργοί (Ἀρχιερεῖς ἤ Ἱερεῖς) ζητοῦν ἀπό τόν Χριστό τήν ἄφεση τῶν δικῶν τους ἁμαρτημάτων καί τῶν ἀγνοημάτων τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ («προσπεσεῖν τοῖς οἰκτιρμοῖς σου ὑπέρ τῶν ἡμετέρων ἁμαρτημάτων καί τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων», Α΄ Εὐχή τῶν Πιστῶν, Λειτουργία  Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Ἱερατικόν, σελ. 116, Ἔκδοσις Ἀποστολικῆς Διακονίας, Ἀθήνα 1995⁵).

Μόνο μέ τήν θερμή προσευχή μας, τήν ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι αὐτοεπίσκεψή μας, τήν ἀποκαλυπτική (ἄνωθεν) αὐτοδιάγνωση καί τήν γνήσια αὐτογνωσία μας, πού ἀκολουθεῖ, θά δοῦμε τό προσωπικό «δοκάρι» στόν πνευματικό ὀφθαλμό μας, ὡς τήν πρωτογενῆ καί κύρια αἰτία τοῦ κοινοῦ «ἐπιτιμίου» μας.

Μόνο μέ τήν βαθιά βιωμένη -ὑπαρξιακῶς- μετάνοιά μας καί τήν ἄφεση ἁμαρτιῶν πού θά βιώσουμε ἀπό τόν παρόντα κατ’ αὐτήν Χριστό, θά ζήσουμε χαρισματικῶς τήν γνήσια κοινωνία μας μέ τόν Θεό, στήν καρδιά μας. Καί μετά τήν ἄρση τοῦ «ἐπιτιμίου», θά τήν ζήσουμε καί μυστηριακῶς μέ πληρότητα στόν Ναό τοῦ Θεοῦ -ἐν συνάξει καί ἐν ἀγαλλιάσει- καί μέ τά ἄλλα μέλη τοῦ μυστηριακοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ.

Μέχρι τότε, θά τηροῦμε ἐπιμελέστερα τίς θεῖες ἐντολές, γιά νά ἐκφράζουμε μέ τόν τρόπο αὐτό ἐμπράκτως τήν μετάνοια καί τήν ἀγάπη μας πρός τόν Χριστό, ὥστε νά ἐπανενεργοποιηθεῖ ἡ ἐν ἡμῖν βασιλεία τοῦ Θεοῦ στήν καρδιά μας.

Ἡ ἔμπονη συντριβή τῆς καρδιᾶς μας θά ἐνεργοποιήσει τήν ἐντός μας ἀπενεργοποιημένη παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί θά μᾶς κάνει χωρητικούς τῆς ἐνεργοῦ παρουσίας Του. Θά μᾶς παρηγορήσει, ὡς Παράκλητος, παρέχοντάς μας τόν πολυβιταμινοῦχο «καρπό» τῆς ἐνεργοῦ πλέον παρουσίας Του, δηλαδή τήν «ἀγάπη, τήν χαρά, τήν εἰρήνη…», πού θά βιώνεται ἐντός μας «ἐν πάσῃ αἰσθήσει». Αὐτή ἡ γεύση ἀποτελεῖ καί τό ἀδιάψευστο κριτήριο γιά τήν γνησιότητα τῆς μετανοίας μας. Ἀντίθετα, ἄν δέν διαπιστώνονται βιωματικῶς τά παραπάνω ἐντός μας, σημαίνει ὅτι ἡ ἁμαρτία καί κυρίως ἡ αἰτία της -δηλαδή ἡ κακή ἐπιθυμία τῆς προαιρέσεώς μας- παραμένει ἀγαπητικῶς καί ἐνηδόνως ἐντός μας, ἀμετανόητη καί ἀνεξομολόγητη.

Ἄς ἠχήσουν ἀνησυχητικῶς στά αὐτιά μας τά λόγια τοῦ Θεοῦ, ἀπό τό στόμα τοῦ Προφήτη καί Βασιλιᾶ Δαϋίδ: «Ὁ Θεός ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψεν ἐπί τούς υἱούς τῶν ἀνθρώπων τοῦ ἰδεῖν εἰ ἔστι συνιών ἤ ἐκζητῶν τόν Θεόν. Πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν, οὐκ ἔστι ποιῶν ἀγαθόν, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός» (Ψαλμ. 52, 3-4).

Κλείνουμε, τέλος, ρεαλιστικῶς αἰσιόδοξα, ἐνθυμούμενοι τήν σωτηρία τῆς Νινευΐ, μετά τήν ὁλοπρόθυμη ἀνταπόκριση ὅλων τῶν κατοίκων της (ἀπό τόν Βασιλέα καί τούς μεγιστάνες μέχρι καί τά ζῶα) στό κήρυγμα μετανοίας τοῦ Προφήτη Ἰωνᾶ. Ὅπως χαρακτηριστικά σημειώνεται: «Καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὰ ἔργα αὐτῶν, ὅτι ἀπέστρεψαν ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὐτῶν τῶν πονηρῶν, καὶ μετενόησεν (!) ὁ Θεὸς ἐπὶ τῇ κακίᾳ, ᾗ ἐλάλησε τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς, καὶ οὐκ ἐποίησε» (Ἰωνᾶ, 3,10).

Ὁ δέ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, θαυμάζοντας τήν μετάνοια τῶν Νινευϊτῶν, ἀναφωνεῖ: «Ἴδωμεν τόν Θεόν διά φιλανθρωπίαν ψευδόμενον... Μετενόησαν Νινευΐται καί μετενόησεν ὁ Θεός. Ἔσχισεν ἡ μετάνοια τῆς ἀπωλείας τό πρόσταγμα... Ὤ πάντα δυναμένης μετανοίας! Ἐπί γῆς τελεῖται καί τά ἐν οὐρανοῖς ἀναστρέφει» (PG 64, 424-433 καί ΕΠΕ 8Α, 510-520).

Τσελεγγίδης_Μετάνοια by EpomeniToisAgPatrasi on Scribd

Συγχώρεσέ μας Κύριε…(Για 10 τουλάχιστον λόγους)

ΣΥΓΧΩΡΕΣΕ ΜΑΣ ΚΥΡΙΕ 

1.Γιατί ἐνῶ εἴμαστε Κύριε, μία χώρα σκανδαλωδῶς εὐνοημένη στήν διάρκεια τῆς Ἱστορίας, ἀπό Ἐσένα, τήν Παναγία Μητέρα Σου καί ὅλους τούς Ἁγίους μας καί εἶναι ἀμέτρητες οἱ στιγμές στήν Ἐθνική καί προσωπική μας ἱστορία, πού μᾶς πῆρες στήν ἀγκαλιά Σου καί μᾶς ἔσωσες, ἐμεῖς μέ ἕνα Tweet(!) τοῦ πρωθυπουργοῦ μας, Σοῦ δηλώσαμε ἐπίσημα ὅτι δέν Σέ χρειαζόμαστε πλέον ! 

2.Γιατί αὐτήν τήν ὥρα πού κυριαρχεῖ ὁ φόβος τοῦ θανάτου, τά super market, τά Pet shops! καί οἱ τράπεζες, (οἱ ναοί τοῦ χρήματος) μᾶς εἶναι ἀπαραίτητα γιά νά λειτουργοῦν, (κι ἄς κινδυνεύουμε νά κολλήσουμε καί ἐκεῖ), ἀλλά ΟΧΙ οἱ ναοί σου Χριστέ μας! 

3.Γιατί τά delivery τοῦ φαγητοῦ μᾶς εἶναι ἀναγκαῖα, ἀλλά ΟΧΙ οἱ «delivery» (ἱερεῖς) τοῦ δικοῦ Σου Σώματος και Αἴματος, Χριστέ μας ! 

4.Γιατί ΕΜΕΙΣ οἱ πιστοί Σου, οἱ βαπτισμένοι καί μυρωμένοι ντρεπόμαστε καί φοβόμαστε νά πιάσουμε τό μάκτρο τοῦ Ἁγίου Ποτηρίου, νά φιλήσουμε τίς Ἱερές Εἰκόνες καί νά πάρουμε τήν εὐχή τῶν ἱερέων μας. Φοβόμαστε μάλιστα (ὤ τῆς βλασφημίας! ) νά πλησιάσουμε καί στό Ποτήριο τῆς Ζωῆς! Βάζουμε ὅμως δεξιό λογισμό Χριστέ μας καί ἰσχυριζόμαστε ὅτι τό κάνουμε ἀπό ἀγάπη γιά νά προστατέψουμε τούς ἀδελφούς μας. Στό super market ἐξακολουθοῦμε ὅμως νά πηγαίνουμε Χριστέ μας καί ἄς κινδυνεύουμε καί ἐκεῖ! Μή μᾶς παρεξηγεῖς Χριστέ μας, πού ἐκεῖ ἡ ἀγάπη μας ἀτονεῖ λίγο! 

5. Συγχώρεσέ μας Κύριε γιατί ἀντί νά γίνουν οἱ ναοί τῶν πολιούχων μας, τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, τοῦ Ἁγίου Διονυσίου, τοῦ Ἁγίου Ἀχιλλίου, τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέα κ.α., καθημερινά φυλάκια τελέσεως τῆς Θείας Λειτουργίας, γιά νά μεσιτεύσουμε γιά τούς ἀσθενεῖς καί τούς ἤρωες ἰατρούς καί νοσηλευτές, ΕΜΕΙΣ τήν ἀπαγορεύουμε ἀκόμη καί στά μοναστήρια! Γιά νά εἴμαστε «προστατευμένοι» Χριστέ μου, ἀπό σένα, γιατί τελικά φαίνεται ὅτι εἶσαι λίγο «Κίνδυνος» καί ὄχι Πηγή τῆς Ζωῆς ὅπως μᾶς ἔλεγες! 

6. Συγχώρεσέ μας Κύριε γιατί ΟΥΤΕ μέ 5 ἄτομα μέσα στόν ἱερό Ναό, δέν θέλουμε νά τελέσουμε τήν Θεία Λατρεία Σου,( ἐνῶ ὅλοι μας ἀνεχόμαστε 30 ἄτομα σέ ἕνα super market)! 

7. Συγχώρα μας Κύριε, γιατί στήν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα μας, ἐργοδότες ἀπειλοῦν ἐργαζομένους μέ ἀπόλυση, νέα παιδιά ἀπειλοῦν τούς ἠλικιωμένους γονεῖς μέ ἀπομόνωση καί σύζυγοι ἀπειλοῦν τίς συζύγους τους μέ διώξιμο ἀπό τό σπίτι, ὡς ἐπικίνδυνους, ἐπειδή θέλουν νά ἐκκλησιάζονται καί νά κοινωνοῦν τοῦ Ἁγίου Σώματος καί Αἵματός Σου! 

8. Συγχώρεσέ μας Κύριε γιατί θά καθόμαστε μέ τίς πιτζάμες μας στό σπίτι καί θά βλέπουμε live(ζωντανά) ἀπό τηλεοράσεως τήν Προσκύνηση τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σου Σταυροῦ ἀλλά καί τόν Εὐαγγελισμό τῆς Ὑπεραγίας μας Θεοτόκου, πού ἐπειδή εἴμαστε καί πιστός λαός, τόν συνδέσαμε μέ τήν Ἐθνική μας Ἐπανάσταση τοῦ 1821. Μπορεῖ μάλιστα, ὅπως μᾶς λένε οἱ ἀρμόδιοι, νά δοῦμε live καί τά Ἅγια Πάθη ἀλλά καί τήν Ἀνάστασή Σου! Συγχώρα μας Κύριε, ἀλλά τοῦ χρόνου στά 200 χρόνια ἀπό τό 1821, πού ἔγινε πρῶτα γιά τοῦ Χριστοῦ τήν Πίστη τήν Ἁγία, ἐμεῖς θά Σέ τιμήσουμε διπλά καί τρίδιπλα! Ἄς φύγει ὅμως αὐτό τό κακό πρῶτα Χριστέ μας! Τώρα δυσκολευόμαστε! 

9. Συγχώρεσέ μας Κύριε, γιατί ὅλοι μας ἀπό τούς ποιμένες μας μέχρι τόν τελευταῖο πιστό (μέ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις) ἀκόμη καί τώρα δέν μιλᾶμε γιά τό πρῶτο πρᾶγμα πού θα ἔπρεπε ὡς Χριστιανοί νά διαλαλήσουμε. Τήν ἀνάγκη γιά ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ἀλλά καί ΕΘΝΙΚΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ καί ἀλλαγή πορείας ἀπό τίς δεκάδες ἀντικείμενες στό Νόμο τοῦ Θεοῦ πράξεις καί ἀποφάσεις μας, πού ἀποδεδειγμένα κατά τούς Ἁγίους Πατέρες, ἀπομακρύνουν τήν χάρη καί τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Συγχώρεσέ μας πού ΝΤΡΕΠΟΜΑΣΤΕ νά μιλήσουμε στήν τεχνοκρατική κοινωνία μας, γιά τό ἔσχατο καί πλέον ἀποτελεσματικό ὄπλο πού εἴχαν οἱ πρόγονοί μας σέ τέτοιες περιπτώσεις, τίς ΛΙΤΑΝΕΙΕΣ τῶν θαυματουργῶν λειψάνων τῶν Ἁγίων Σου, Κύριε! Τίς θυμόμαστε βεβαίως καί τίς τιμᾶμε ποῦ καί ποῦ, ἀλλά ΔΕΝ τίς πιστεύουμε Κύριε! 

10. Συγχώρεσέ μας Κύριε τελικά, γιατί ὡς Χριστιανοί Βαπτισμένοι και Μυρωμένοι, θά ἔπρεπε νά εἴμαστε πιό συμφιλιωμένοι μέ τήν ἰδέα τοῦ θανάτου, ἄν ἐπιτρέψεις Ἐσύ νά ἔλθει, καθώς Ἐσύ Εἶσαι ὁ Νικητής τοῦ θανάτου, ὁ ἕνας και μοναδικός Ζωοδότης! Συγχώρεσέ μας Κύριε ὅμως, γιατί αὐτή εἶναι μία εἰδική περίπτωση, πού ἡ Ἐκκλησία πού Ἐσύ ὁ Ἴδιος ἲδρυσες μέ τό Αἴμα Σου, πρέπει νά κάνει λίγο στήν ἄκρη! Τά Ἱερά Σου Μυστήρια, δέν μᾶς εἶναι τόσο ἀπαραίτητα τώρα Χριστέ μου! Μήν μᾶς παρεξηγεῖς Κύριε, ἀργότερα, βεβαίως καί θά σέ λατρέψουμε, πιό τιμητικά, μέ ὡραίους πανηγυρικούς καί μέ μεγάλες λαμπάδες καί θά ξανακοινωνήσουμε βεβαίως, Σοῦ τό ὑποσχόμαστε… ἀλλά ὄχι τώρα Χριστέ μας… ! 

Συγχώρεσέ μας Κύριε…! 

Μία ὁμάδα ὁλιγόπιστων Χριστιανῶν 

Μόνο γιά τήν ἀντιγραφή, Φ.Κεμεντζετζίδης

“Η Πνευματική αντιμετώπιση της πανδημίας του Κορωνοϊού”

Δέν σταματοῦν οἱ Ἀκολουθίες στήν Ἱ. Μ. ΛΕΜΕΣΟΥ

Μητροπολίτης Λεμεσοῦ κ.κ. Ἀθανάσιος

Σέ ὁμιλία του στόν Β΄ κατανυκτικό ἑσπερινό τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς στίς 15-3-2020, ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσοῦ κ.κ. Ἀθανάσιος, μίλησε γιά τήν πνευματική ἀντιμετώπιση τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ. Τόνισε τήν ἀνάγκη γιά προσευχή καί μετάνοια καί ἔθεσε τό ἐπίκαιρο φλέγον θέμα στήν ὀρθόδοξη ἁγιοπνευματική βάση του.

Ἀκολουθεῖ ἀπομαγνητοφωνημένη ἡ ὁμιλία του:

Όπως θα έχετε πληροφορηθεί, λόγω των εκτάκτων μέτρων ανθρωπίνης προστασίας τα οποία εξήγγειλε η Πολιτεία, και η Εκκλησία μας μη θέλοντας να φανεί ανυπάκουη στις εντολές αυτές ανέστειλε τις κατηχητικές ομιλίες και τις άλλες συνάξεις τις οποίες είχε προγραμματίσει κάθε ενορία και η Μητρόπολίς μας.

...Βεβαίως ό,τι είναι δυνατόν ανθρωπίνως να πράξουμε, πρέπει να το κάνουμε και ευχαριστούμε τους υπευθύνους και επιστήμονας και πολιτικούς και κυβερνώντες, οι οποίοι μας διδάσκουν και μας δείχνουν πώς πρέπει να αντιμετωπίσουμε την δυσκολία αυτή στην οποία βρισκόμαστε. Δεν παραγνωρίζουμε την πραγματικότητα της δυσκολίας. Αλλά σίγουρα ως άνθρωποι της Εκκλησίας έχουμε κι έναν δικό μας τρόπο με τον οποίο κρίνουμε και αξιολογούμε και αξιοποιούμε τις περιστάσεις οι οποίες συναντούν κάθε φορά την ζωή μας.

Έτσι, λοιπόν, κι αυτήν την περίσταση κι αυτήν την δυσκολία θα την αντιμετωπίσουμε με όλα τα προβλεπόμενα ανθρώπινα μέσα, επιστημονικά και άλλα, αλλά σίγουρα πάνω απ’ όλα με την πίστη μας στον Χριστό, στην Παναγία μας, στούς αγίους της Εκκλησίας μας. Και η Εκκλησία πάντοτε στις δύσκολες ώρες μας διδάσκει και μας προτρέπει να προσευχόμαστε. Αυτή η κρίσις θα αντιμετωπιστεί και μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με προσευχή. Χρειαζόμαστε προσευχή, πάρα πολλή προσευχή. Χρειαζόμαστε ανθρώπους οι οποίοι να έχουν δύναμη προσευχής τέτοια που να μπορεί να ανατρέψει τα δεδομένα του κόσμου όλου. Γιατί τελικά μόνο η προσευχή μπορεί να ανατρέψει την πορεία των γεγονότων. Τα υπόλοιπα είναι ανθρώπινα. Καλά είναι και αυτά και ωφέλιμα, αλλά η προσευχή μπορεί πραγματικά σε στιγμή χρόνου να τα ανατρέψει όλα και να εξαφανίσει όλην αυτήν την δυσκολία, η οποία όμως έχει και την καλή της πλευρά, γιατί μας διδάσκει πολλά πράγματα. Μας διδάσκει την αδυναμία μας, μας διδάσκει την ματαιότητα των ανθρωπίνων πραγμάτων. Μας διδάσκει ότι όλα αυτά που ζούμε γύρω μας είναι παρερχόμενα. Και πρέπει να καταλάβουμε ότι το πρώτο ζήτημα και το πρώτο αίτημα που πρέπει να έχουμε είναι η Βασιλεία του Θεού. Όπως ο Κύριος μάς λέγει στο άγιο Ευαγγέλιο: «Ζητεῖτε πρῶτον τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» και όλα τα υπόλοιπα θα σας τα δώσει ο Χριστός, ο Κύριος της Δόξης. Πρέπει να ζητούμε την Βασιλεία του Θεού. Αυτό είναι η πραγματική μας ανάγκη. Αυτό είναι που χρειαζόμαστε όλοι. Τα υπόλοιπα, και αυτά χρειάζονται, αλλά ο Θεός ξέρει τις ανάγκες μας.

Έτσι, λοιπόν, μας καλεί η Εκκλησία σε αγώνα προσευχής. Προσευχή, η οποία να βγαίνει μέσα από μετάνοια και από ταπείνωση. Να μετανοήσουμε εμείς. Για τις δικές μας προσωπικές αμαρτίες. Για τις αμαρτίες των αδελφών μας. Για την αμαρτία του κόσμου όλου. Και να προσφέρουμε στον Θεό δύναμη προσευχής βγαλμένη μέσα από ταπεινή και μετανοούσα καρδία. Για να γίνει ίλεως ο Θεός και να ανατρέψει τον ρουν των γεγονότων. Εάν προσευχόμαστε, τότε όλα θα ανατραπούν. Εάν δεν προσευχόμαστε, τότε θα ακολουθήσουν τήν ανθρώπινη πορεία, που δεν ξέρουμε ποια θα είναι και πως θα εξελιχθεί.

Οι Εκκλησίες πάντως θα παραμείνουν ανοιχτές. Η λατρεία του Θεού δεν θα σταματήσει ουδέποτε. Οι ιερείς μας και όλοι μας θα είμαστε στην θέση αυτή, στην οποία μας έταξε ο Θεός, ως ποιμένες της Εκκλησίας. Και θα προσφέρουμε τις προσευχές μας και τις ακολουθίες μας καί την λατρεία του Θεού και την Θεία Ευχαριστία υπέρ ολου του κόσμου, υπέρ ολου του Αδάμ. Όποιος θέλει μπορεί να έρχεται. Όποιος αισθάνεται δυσκολία ή αδυναμία ή ο,τιδήποτε άλλο, μπορεί να πράξει κατά την συνείδησή του. Εμείς δεν μπορούμε να κρίνουμε κανέναν άνθρωπο. Προσευχόμαστε υπέρ όλου του κόσμου, υπέρ όλου του Αδάμ, υπέρ όλου του ανθρωπίνου γένους.

Θα διερωτηθεί κάποιος : «Εμείς που ερχόμαστε στην Εκκλησία δεν θα αρρωστήσουμε;»

«Θα αρρωστήσω και θα πεθάνω». Ποιος είπε ότι θα μείνει αθάνατος σ’ αυτόν τον κόσμο;

Φέραμε τον κορωνοϊό να μας πει ότι μια μέρα θα πεθάνουμε; Φέραμε τον κορωνοϊό να μας πει ότι μια μέρα θα αρρωστήσουμε;

Οι άγιοι 40 μάρτυρες τι είπαν; «Ποιήσωμεν τήν ανάγκην φιλοτιμίαν». Αφού μια μέρα θα πεθάνουμε που θα πεθάνουμε, ας πεθάνουμε τουλάχιστον τίμιοι με τον εαυτό μας και ενώπιον του Θεού ευάρεστοι. Και ας έχουμε μνήμη θανάτου.

Ο άγιος Νεόφυτος ο συμπατριώτης μας έλεγε ότι «ἀγαθόν ὑπέρτερον παντός ἀγαθοῦ, Θεοῦ φόβος καί μνήμη θανάτου». Να μας ενθυμίζει την έξοδό μας από αυτόν τον μάταιο κόσμο και την παράστασή μας ενώπιον του Θεού.

Τι μας προσφέρει η Εκκλησία; Την αφοβία. Τη νίκη κατά του φόβου του θανάτου. Τον βιολογικό θάνατο θα τον περάσουμε όλοι ανεξαιρέτως. Τον πνευματικό θάνατο όμως δεν θα τον περάσει ο άνθρωπος που πιστεύει στον Θεό. « Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ θάνατον οὐ μή θεωρήσει εἰς τόν αἰῶνα», λέει ο Κύριος. Αυτός που πιστεύει σε Μένα δεν θα δει θάνατο ποτέ. Βιολογικό σίγουρα, αλλά πνευματικό όχι. Και αυτός ο θάνατος μάς φοβίζει. Ο πνευματικός θάνατος, ο αιώνιος χωρισμός μας από τον Δε-σπότη Χριστό. Αυτό μας τρομάζει, δεν το θέλουμε, δεν το επιδιώκουμε. Το απευχώμεθα , γιατί είναι αιώνιος χωρισμός, αιώνιος θάνατος. Ο βιολογικός είναι άχρι καιρού, είτε είμαστε άγιοι είτε είμαστε αμαρτωλοί θα διέλθουμε την πύλη του βιολογικού θανάτου.

Αλλά πορευόμαστε προς το Πάσχα, στην Ανάσταση του Χριστού που επάτησε το θάνατο, που κατήργησε το φόβο του θανάτου, που θα ακούσουμε τη νύχτα της Αναστάσεως «Μηδείς φοβείσθω θάνατον, ἠλευθέρωσεν γάρ ἡμᾶς ὁ τοῦ Σωτῆρος θάνατος». Κανένας να μην φοβάται τον θά-νατο, γιατί μας ελευθέρωσε από το φόβο του βιολογικού θανάτου ο θάνατος του Σωτηρος. Ο θάνατος απέθανε. Δεν υπάρχει θάνατος, υπάρχει ζωή αιώνιος, υπάρχει Χριστός που είναι η Βασιλεία του Θεού στους αιώνες των αιώνων.

Με αυτή την πίστη θα πορευθούμε μέσα σ’ αυτή την δυσκολία που έ-χουμε μπροστά μας. Χωρίς πανικούς, χωρίς φοβίες, χωρίς ανθρώπινους λογισμούς, θα βαδίσουμε επικαλούμενοι την αγάπη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Ξέρουμε ότι η ζωή μας σ’ αυτόν τον κόσμο έχει ημερομηνία λήξεως, αλλά ξέρουμε ότι είναι και ένα πέρασμα από τα μάταια πράγματα στα αιώνια, στην αιώνια Βασιλεία του Θεού. Εξάλλου αυτές οι κρίσεις, κρίνουν την πίστη μας, κρίνουν τη ζωή μας, κρίνουν τους λογισμούς μας, κρίνουν την ποιότητα σχέσης μας με τον Θεό Πατέρα μας. Κρίνουν τη ζωή μας και τη δύναμή μας και τον χρόνο μας σε έργα μετανοίας, σε έργα προσευχής και λατρείας του Θεού.

Η εκκλησία θα παραμείνει προσευχομένη και λατρεύουσα τον ζώντα Θεό, χωρίς να υπολογίσει οποιαδήποτε ανθρώπινη παρόρμιση ή ανθρώπινη ιδιοτέλεια.

Με αυτόν τον λόγο θα μας δώσει την ελπίδα ότι ο Θεός είναι πάνω απ’ όλα. Όχι για να περιφρονήσουμε τα ανθρώπινα δεδομένα, αλλά για να νικήσουμε τον φόβο, τον φόβο του θανάτου, που έξω βάλλει την αγάπη και η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβο. Ο αγαπών τον Θεό δεν φο-βάται τίποτε. Δεν τον σκιάζει καμιά δυσκολία του κόσμου τούτου, γιατί η αγάπη του Θεού νικά τον φόβο και μας δίνει την αίσθηση της αιώνιας ζωής.

Στην Ιερά Μητρόπολή μας, στον μητροπολιτικό Ναό και σε άλλους Ιερούς Ναούς που θα διευθετήσει η Ιερά Μητρόπολις, κάθε Πέμπτη από-γευμα πριν ή μετά το Μεγάλο Απόδειπνο, ανάλογα με το πρόγραμμα, θα τελείται το μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου «εἰς ἴασιν ψυχῆς καί σώματος». Θα μας προσφέρει η Εκκλησία φάρμακο ζωής αιωνίου που θα θεραπεύει και την ψυχή μας και το σώμα μας. Μαζί με τα βιολογικά και χημικά και ανθρώπινα φάρμακα, η Εκκλησία θα μας προσφέρει το αγιώτατο μυστήριο του ευχελαίου για να μας δώσει δύναμη ψυχής και σώματος να διέλθουμε εν ειρήνη Θεού ο,τιδήποτε έρθει μπροστά μας και η ζωή και ο θά-νατος. Και τα δύο είναι ενώπιόν μας και εμείς με την πίστη του Θεού και με την παρουσία του Χριστού στην καρδιά μας θα αξιοποιήσουμε την πα-ρούσα ζωή εις κέρδος και ωφέλεια ψυχική, αλλά και τον θάνατο εις ζωήν αιώνιον. «Τεθανάτωται ὁ θάνατος θανάτῳ τοῦ Χριστοῦ», όπως λένε οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας.

Ας έχουμε ελπίδα στον Χριστό, ας επικαλούμαστε την Υπεραγία Θεοτόκο τη Μητέρα μας, τους αγίους πατέρες μας και να βαδίσουμε τον δρό-μο μας με πίστη και ειρήνη και να δώσουμε και παρηγοριά στους αδερφούς μας. Σκεφτείτε πόση απελπισία, πόση φοβία, πόση ανασφάλεια, πόση δειλία υπάρχει στις καρδιές των ανθρώπων που δεν έχουν φως Θεού στη ζωή τους. Είναι πραγματικά τραγωδία η ζωή μας χωρίς τον Θεό. Είναι τραγωδία η ζωή μας χωρίς την αγία μας Εκκλησία. Χωρίς Χριστό δεν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος. Χωρίς το φως του Θεού το σκότος είναι αβάστακτο.

Γι΄αυτό καλούμαστε όλοι εμείς που πιστεύουμε στον Χριστό και επικαλούμαστε το Πανάγιο Όνομά Του να γίνουμε φορείς ελπίδος, χαράς, ειρήνης, ηρεμίας, ησυχίας, γενναιότητος στις καρδιές των αδελφών μας επικαλούμενοι εις πάντας την παρουσία και την αγάπη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Αμήν.

Ἀνακοινωθέν Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς

Γιά ψευδῆ καταμήνυση ἐνάγεται τό παρατηρητήριο τοῦ Ἐλσίνκι καί ὁ κ. Παναγιώτης Δημαρᾶς ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πειραιῶς κ.κ. Σεραφείμ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ Ι. Μ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ by EpomeniToisAgPatrasi on Scribd

Προσευχή για την πατρίδα μας

Στὶς δύσκολες ὥρες ποὺ βιώνει ἡ πατρίδα μας, στρέφουμε τὸ βλέμμα στὸν ούρανὸ!

Τώρα ποὺ οἱ ἐχθροὶ μᾶς έπιβουλεύονται, ποὺ προσπαθοῦν ἀδίκως, μὲ κάθε μέσο, μὲ κάθε τρόπο νὰ μᾶς ταπεινώσουν, κλίνουμε τὰ γόνατα καὶ έπικαλούμαστε τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ τῆς δικαιοσύνης. 

Προστρέχουμε στοὺς ἁγίους μας καὶ στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο. 

Προσευχόμαστε μὲ πόνο, μετάνοια  καὶ θέρμη ἀλλὰ καὶ τὴν βεβαιότητα: Εἰ ὁ Θεὸς μεθ' ἡμῶν, οὐδεὶς καθ' ἡμῶν

Προσευχή Για Την Πατρίδα by EpomeniToisAgPatrasi on Scribd

Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Αθηνών: Δελτίο Τύπου για την αναβολή της προγραμματιζόμενης διαμαρτυρίας της 9 Μαρτίου 2020

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Αναβολή της προγραμματιζόμενης διαμαρτυρίας 

της 9 Μαρτίου 2020 

Αθήνα, 3 Μαρτίου 2020 

  Τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία των Αθηνών, διαπιστώνοντας την απροθυμία του Υπουργείου Παιδείας να συμμορφωθεί άμεσα προς τις δικαστικές αποφάσεις που αφορούν στο μάθημα των Θρησκευτικών, προγραμμάτισαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας, τη Δευτέρα 9 Μαρτίου και ώρα 3.00 μ.μ., μπροστά στο Υπουργείο Παιδείας, με αίτημα την άμεση εφαρμογή των συνταγματικών διατάξεων και την τήρηση της νομιμότητας εκ μέρους της Πολιτείας σχετικά με το μάθημα των Θρησκευτικών. 

  Ωστόσο, μετά την ανακοίνωση της προγραμματιζόμενης διαμαρτυρίας, δημοσιεύθηκαν από το ΙΕΠ στις 29/2/2020, τα αναθεωρημένα Προγράμματα Σπουδών, που εκπονήθηκαν από διορισμένη επταμελή επιτροπή για τη διαμόρφωση των Προγραμμάτων Σπουδών, μετά την πολλαπλή ακύρωση των αντισυνταγματικών Προγραμμάτων Φίλη-Γαβρόγλου. 

  Με αυτό το νέο δεδομένο τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία των Αθηνών εκτιμώντας τις θετικές πρωτοβουλίες του Υπουργείου, έκριναν ότι η προγραμματισμένη συγκέντρωση διαμαρτυρίας είναι ανάγκη να αναβληθεί προσωρινά, προκειμένου: 

 α) Να μελετηθεί προσεκτικά και σε βάθος, κατά πόσον η αναθεώρηση των Προγραμμάτων συμμορφώνεται πλήρως προς τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. 

  β) Να προταθεί στην αξιότιμη κ. Υπουργό Παιδείας να μην προχωρήσει άμεσα σε απόφαση (ΦΕΚ), αλλά να λάβει χώρα ένας εποικοδομητικός διάλογος, με τα Σωματεία μας και κυρίως με την ΠΕΘ, προκειμένου να δοθεί η ευκαιρία να παρουσιαστούν οι όποιες βελτιωτικές προτάσεις, ώστε να δοθεί, επιτέλους, με κοινή αποδοχή «η βέλτιστη δυνατή μεταβατική λύση του ζητήματος», για μια πλήρη συμμόρφωση των Προγραμμάτων του μαθήματος των Θρησκευτικών με τις αποφάσεις του ΣτΕ. 

 Τα χριστιανικά σωματεία, οι γονείς, οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί δηλώνουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι παρακολουθούμε, με ανύστακτο ενδιαφέρον την πορεία του μαθήματος και δεν θα υποχωρήσουμε από τα δίκαια αιτήματά μας, μέχρι την πλήρη τήρηση της νομιμότητας από το Υπουργείο Παιδείας. 

  Στο πλαίσιο αυτό, τονίζεται το γεγονός ότι η διαμαρτυρία δεν ματαιώνεται, αλλά αναβάλλεται για να αξιολογηθούν τα νέα δεδομένα. 

Τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Αθηνών 

tideon.org