Πρωτοπρ. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, Τὸ Ἅγιο Ὅρος καὶ ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης. Παρατηρήσεις στό ἀπό 17/30.6.2017 «Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου»

Πάτρα  25.7.2017

Τὸ Ἅγιο Ὅρος καὶ  ἡ  Σύνοδος τῆς  Κρήτης

Παρατηρήσεις στό  ἀπό  17/30.6.2017

«Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους  περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου»

Πρωτοπρεσβύτερος  Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν

Δημοσιεύθηκε στὶς 17/30.6.17 μετὰ ἀπὸ πολύμηνη κυοφορία κείμενο τῆς Ἐκτάκτου Διπλῆς Ἱερᾶς Συνάξεως τοῦ Ἁγ. Ὄρους ποὺ ἀναφέρεται στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης καὶ ἐπιγράφεται «Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου»[1].

Τὸ κείμενο αὐτὸ ἔτυχε ποικίλης ἀντιμετωπίσεως: Ἀπὸ θετικὰ σχόλια, μέχρι αὐστηρὴ καὶ τεκμηριωμένη κριτική, ἐνῶ δὲν ἦσαν λίγοι ποὺ τὸ προσπέρασαν ἀδιάφορα, ὡς μὴ ἀνταποκρινόμενο στὶς ἀπαιτήσεις τῆς ἐκκλησιαστικῆς πραγματικότητας[2].

Α. Νομίζουμε ὅτι εἶναι ἀπαραίτητη μία σύντομη ἀναφορὰ στὴν προϊστορία τοῦ κειμένου:

1. Τό  ΙΕΡΟΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑ  τῆς  12/25.5.2016

Τὸ Ἅγιο Ὅρος τὴν 12/25 Μαΐου 2016 (ἕνα μήνα πρὸ τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης) μὲ ἐπίσημο Ἱεροκοινοτικὸ Γράμμα Του[3] πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κοινοποιηθὲν σὲ ὅλες τὶς Αὐτοκέφαλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, ἐξέφραζε τὶς ἔντονες ἀνησυχίες Του γιὰ πολλὰ σημεῖα τοῦ Κανονισμοῦ Λειτουργίας τῆς Πανορθοδόξου καὶ τῶν προσυνοδικῶν κειμένων «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» καὶ «Ἡ ἀποστολὴ τῆς Ἐκκλησίας».

Οἱ ἀπόψεις καὶ οἱ ἀνησυχίες τοῦ Ἁγ. Ὄρους ποὺ διατυπώθηκαν στὸ Ἱεροκοινοτικὸ Γράμμα δὲν ἔγιναν οὐσιαστικὰ ἀποδεκτὲς ἀπὸ τοὺς τὰ πρῶτα φέροντες τῆς Κρήτης. Αὐτὸ εἶναι ἐμφανὲς ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀναφορὰ στὶς Συνόδους μετὰ τὴν Ζ΄ Οἰκουμενική, κανένα ἄλλο σημεῖο ἀπὸ τὶς καίριες παρατηρήσεις τοῦ Ἁγ. Ὄρους ποὺ ἀναφέρονται στὸ ἀνωτέρω γράμμα δὲν ἔγινε ἀποδεκτὸ ἀπὸ τὴ Σύνοδο!Οὐσιαστικὰ ἡ κραυγὴ ἀγωνίας τοῦ Ἁγ. Ὄρους δὲν εἰσακούσθηκε ἀπὸ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης.

Η Μεγάλη Σύνοδος και οι Προσυνοδικές διαδικασίες

Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ  και οι  ΠΡΟΣΥΝΟΔΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

(περιοδικό Ό Όσιος Γρηγόριος, ετήσια έκδ. Ι. Μ. Οσ. Γρηγορίου Αγ. Όρους,   40(2015), 176-179)

Η πορεία προς τη Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας βαίνει προς το τέλος της. Την Πεντηκοστή του 2016, εκτός απρόοπτου.

Ελπίδα και αγωνία, ανάμεικτα συναισθήματα, για την έκβαση της συνόδου. Κάθε σύνοδος είναι μία διακινδύνευσις. Θα την αποδεχθεί άραγε το πλήρωμα της Εκκλησίας ή θα υπάρξουν σχίσματα;

Ένα είναι το αδιαφιλονίκητο κριτήριο: η ορθοδοξία των αποφάσεών της, η πιστότης στην διδασκαλία των Οικουμενικών Συνόδων. Όπως το διατύπωσε ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής: «Εκείνας οίδεν αγίας και εγκρίτους συνόδους ο ευσεβής της Εκκλησίας κανών, ας ορθότης δογμάτων έκρινεν» (PG 90, 148).

Αυτό εξαρτάται από τις προϋποθέσεις, τις διαδικασίες και τις αποφάσεις της. Προσευχόμαστε όλα να γίνουν αγιοπνευματικά και όχι με μεθόδους του κόσμου τούτου, οι οποίες δεν είναι δυστυχώς άγνωστες στην εκκλησιαστική ιστορία.

Ανοικτή Επιστολή Αγιορειτών Πατέρων ενάντια στο ηλεκτρονικό φακέλωμα

7/20-1-2016
ΑΓΙΟΡΕΙΤΑΙ ΠΑΤΕΡΕΣ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ

• ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
• ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΝ
• ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΔΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
• ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

«...και ο σκοπός, εάν ίδη την ρομφαίαν ερχομένην και μη σημάνη τη σάλπιγγι, και ο λαός μη φυλάξηται, και ελθούσα η ρομφαία λάβη εξ αυτών ψυχήν, αύτη διά την αυτής ανομίαν ελήφθη, και το αίμα εκ χειρός του σκοπού εκζητήσω».
Ιεζεκιήλ 33,6

Ως Αγιορείτες Μοναχοί και Έλληνες πολίτες, εκφράζουμε την ανέκφραστη θλίψι μας και τον πόνον της ψυχής μας δι᾿ όσα διενεργούνται στην πατρίδα μας κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Ως μοναχοί τόσα χρόνια αγωνιούσαμε και ελπίζαμε σε μια μετάνοια και μεταστροφή. Τώρα είναι «καιρός του λαλείν», καιρός ομολογίας, ομολογίας Χριστού με την χάριν και την βοήθεια του Χριστού και της Παναγίας μας.

Εκφράζουμε, δηλώνουμε και διατρανώνουμε την διαμαρτυρία μας και την ριζική αντίθεσί μας προς κάθε αντιχριστιανικό, ανθελληνικό και ανήθικο νόμο της πολιτείας των εκάστοτε κυβερνήσεων όλων των πολιτικών κομμάτων, όλων των αποχρώσεων. Με σατανική πονηρία και υποκρισία παραπλανάτε τον ορθόδοξο χριστιανικό λαό, έχοντας σαν τελικό σας στόχο, η εκάστοτε πολιτική κυβέρνησι, να αποχριστιανοποιήση, να αφελληνίση, να εκφυλίση και να διαφθείρη ηθικά, πνευματικά και εθνικά την πατρίδα μας.῾Ο λαός, μήπως σας εψήφισε για να εκτελέσετε αυτό το έργο;

Επιστολή διαμαρτυρίας από την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους για την Κάρτα του Πολίτη

ΒΡΟΝΤΕΡΟ «ΟΧΙ» ΣΤΗΝ ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Επιστολή διαμαρτυρίας για την αναγγελία της έκδοσης της «Κάρτας του Πολίτη» από την κυβέρνηση, έστειλε την προηγούμενη Δευτέρα 16-3-15 η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους στον αρμόδιο υπουργό κ. Κατρούγκαλο.

Η Ι. Κοινότητα τονίζει την αντίθεση των Αγιορειτών στην ΚτΠ, αφού αυτή ταυτίζει τους πολίτες με ένα αριθμό του συστήματος και προσβάλλει την ελευθερία του ανθρωπίνου προσώπου, και καλεί την Κυβέρνηση να μη προχωρήσει στην έκδοσή της.

Αναμένουμε ανάλογες αντιδράσεις από τις Μητροπόλεις και την Ι. Σύνοδο.

Ποιά είναι η θέση του κ. Καμμένου και του κόματος των ΑΝΕΛ για το θέμα; Θα μιλήσει κάποτε για τις «κόκκινες γραμμές» που έθεσε στην συγκυβέρνηση;

Σημειώνεται ότι το νομοσχέδιο για την Κάρτα του Πολίτη αναρτήθηκε για διαβούλευση στην ιστοσελίδα  http://www.opengov.gr/ypes/?p=2559. Πρέπει όλοι να προσθέσουμε τα σχόλιά μας.

  Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της επιστολής:

aktines.blogspot.gr

Βαρυσήμαντη επιστολή της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους για τα «ανοίγματα» του Πατριάρχη με τον Πάπα

ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ Ι. ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ «ΑΝΟΙΓΜΑΤΑ» ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΠΑ

Βαρυσήμαντη επιστολή έστειλε η Ι. Κοινότητα Αγ. Όρους στον Οικουμενικό Πατριάρχη, με αφορμή την επίσκεψη του Πάπα στο Φανάρι τον Νοέμβριο, κατά την εορτή του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα.

Μεταξύ άλλων οι Αγιορείτες αναφέρουν ότι είναι τουλάχιστον καινοφανή όσα συνέβησαν στο Φανάρι και μάλιστα ο λειτουργικός ασπασμός του Πατριάρχη με τον Πάπα, ενώ η αγιορείτικη παράδοση είναι γεμάτη από παραδείγματα αγίων που μίλησαν για την πλάνη και την αίρεση των Λατίνων. Επίσης είναι πολλοί Αγιορείτες, όπως ο Άγιος Κοσμάς ο Πρώτος, που μαρτύρησαν γιατί δεν δέχθηκαν να «συμφρονήσουν με τους Λατινόφρονες».

Η συνέχιση του θεολογικού διαλόγου με τους Ρωμαιοκαθολικούς, που επιμένουν στις αιρετικές τους δοξασίες, έχει ως μόνο αποτέλεσμα τον σκανδαλισμό των πιστών, αναφέρουν στη συνέχεια.

Τέλος προειδοποιούν τον Πατριάρχη και υπενθυμίζουν ότι πριν από πενήντα χρόνια οι περισσότερες αγιορείτικες μονές διέκοψαν το μνημόσυνο του Πατριάρχη Αθηναγόρα, όταν εκείνος προχώρησε στην άρση των αναθεμάτων με τους παπικούς.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της επιστολής, το οποίο μόλις πρόσφατα έγινε γνωστό.

Θα απαντήσει ο Πατριάρχης στους Αγιορείτες;

Σημειώνουμε ότι είναι σεβαστή η στάση της Ι. Κοινότητας του Αγίου Όρους να μη κοινοποιεί τα κείμενα των επιστολών της. Για θέματα όμως που αφορούν την Ορθόδοξη Πίστη μας, όπως αυτής της επιστολής, είναι καλό να γίνονται γνωστά, αφού όλοι οι πιστοί θέλουν να γνωρίζουν τις θέσεις του Αγίου Όρους.

Ο γέροντας Γαβριήλ του Αγίου Όρους για τον Πάπα και τους Οικουμενιστές

Πάπας καὶ Οἰκουμενιστές

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΑΒΡΙΗΛ

τοῦ Ἱεροῦ Κουτλουμουσιανοῦ Κελλίου τοῦ Ὁσίου Χριστοδούλου τοῦ ἐν Πάτμῳ.

Καρυές - Ἅγιον Ὄρος

Ἡ συνάντηση ἔγινε τὴν Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014, στὴν Πυλαία Θεσσαλονίκης, στὶς 7.15 π.μ., καὶ διήρκεσε 1 ½ ὥρα περίπου.

Δύο ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, ἕνας μεσήλικας καὶ ἕνας νεαρός, εἶχαν ἀπορίες σχετικὰ μὲ τὸν Πάπα, μὲ ὅσα ἀκούγονται περὶ ἑνώσεως τῶν Ἐκκλησιῶν, μὲ τὴν ἐπικείμενη ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα στὸ Φανάρι.

Ἤθελαν νὰ μάθουν ποιά εἶναι ἡ θέση τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, τῶν ἀπλανῶν ὁδηγῶν τῆς Ὀρθοδοξίας γιὰ ὅλα αὐτά.

Ὁ γέροντας Γαβριὴλ ἔδωσε εὐλογία γιὰ τὴν συνάντηση αὐτὴ ἀπὸ βραδίς, κι ἔτσι τὴν ἄλλη ἡμέρα τὸ πρωὶ πραγματοποιήθηκε.

Ἐπίσης ἔδωσε εὐλογία νὰ χρησιμοποιηθεῖ ἕνα δημοσιογραφικὸ κασετοφωνάκι, γιὰ νὰ μὴν ξεχαστεῖ τίποτε ἀπὸ ὅσα εἰπωθοῦν.

Νὰ πῶς ἀπάντησε ὁ γέροντας στὶς ἐρωτήσεις τους:

- Γέροντα Γαβριὴλ εὐλογεῖτε.

Ὁ Θεὸς νὰ εὐλογεῖ ἐσᾶς καὶ ὅλους τοὺς δικούς σας σὲ ὅλη σας τὴν ζωὴ καὶ σὲ ὅλη τὴν αἰωνιότητα.

Εὔχομαι νὰ χαρίσει ὁ Θεὸς σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους εἰρήνη καὶ μετάνοια. Ὅταν ἀναστήθηκε ὁ Κύριός μας ἐμφανίστηκε στοὺς μαθητές Του καὶ τοὺς εἶπε «Εἰρήνη ὑμῖν». Τὰ ὑπέροχα αὐτὰ λόγια, τὴν εἰρήνη αὐτὴν εὔχομαι κι ἐγὼ σὲ ὅλους.

Εὔχομαι ἐπίσης ὁ Κύριος νὰ ἀναστήσει τὴν Ἑλλαδίτσα μας καὶ νὰ τὴν βγάλει ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἀδιέξοδα τὰ πνευματικὰ καὶ τὰ οἰκονομικά. Νὰ ἔχουν ὅλοι οἱ Ἕλληνες δουλειὰ καὶ νὰ ζοῦνε μὲ ἀξιοπρέπεια.

- Γέροντα ὁ Πάπας τί εἶναι τελικά; Τί ἰσχύει γι᾽ αὐτὸν σύμφωνα μὲ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας;

Ὁ Πάπας εἶναι ἀρχηγέτης τῶν αἱρέσεων καὶ Πρύτανις τῶν αἱρετικῶν διδασκαλιῶν.

Πρόδρομος τοῦ Ἀντιχρίστου κατὰ τοὺς Ἁγίους Πατέρες.

Ὁ μεγαλύτερος ἀρχιαιρεσιάρχης καὶ παναιρεσιάρχης ὅλων τῶν αἰώνων καὶ τῶν ἐποχῶν.

Ἐπινοητὴς τῶν μὴ ὀρθοδόξων δογμάτων ἐπιδεξιότατος.

Ἐφευρέτης τῆς διαστροφῆς τῆς ἀλήθειας ἱκανότατος.

Μέγιστος καινοτόμος καὶ μεταρρυθμιστὴς τῶν Ἀποστολικῶν καὶ Πατερικῶν παραδόσεων.

Ἀρχηγὸς καὶ θεμελιωτὴς τῶν παντοίων κακοδοξιῶν.

Νοθευτὴς τῆς ὀρθοδόξου διδασκαλίας τὸ παντάπαν ἀσυναγώνιστος.

Νοθευτὴς τῶν ὀρθῶν δογμάτων πάντη ἀμίμητος.

Διαστροφεὺς τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας ἁπαντάπασι ἀπαράβλητος.

Ὁ Πάπας εἶναι ἡ τελεία προσωποποίησις τῆς πλάνης καὶ ἡ ἀπόλυτος ἐνσάρκωσις τῆς αἱρέσεως.

Ο Γέρων Ευθύμιος της Καψάλας για την αγιορειτική έκδοση "Διαχρονική Μαρτυρία στους Αγώνες υπέρ της Πίστεως"

ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ

Ἐκ μέρους τοῦ Γέροντος Εὐθυμίου, τῆς Ἱερᾶς Καλύβης Ἀναστάσεως Καψάλας Ἁγίου Ὄρους, καί μέ ἀφορμή σχετικές συζητήσεις γνωστοποιεῖται τό ἑξῆς ὡς πρός τό τεῦχος τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων» «Ἅγιον Ὄρος: Διαχρονική μαρτυρία στούς ἀγῶνες ὑπέρ τῆς Πίστεως».

"Ἡ πρόσφατη ἔκδοση τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων «Ἅγιον Ὄρος: Διαχρονική μαρτυρία στούς ἀγῶνες ὑπέρ τῆς Πίστεως» (Ἅγιον Ὄρος 2014) ἀποτελεῖ πολύ καλή ἔκδοση καί σωστή ἀναφορά στίς παλαιές ἀποφάσεις τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος καί στά ὁμολογιακά κείμενα τῶν ὁσιολογιωτάτων Ἡγουμένων καί παλαιῶν Γεροντάδων. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μέ τίς ἀποφάσεις αὐτές καί τά κείμενα. Αὐτό εἶναι τό φρόνημα τῶν Πατέρων μας καί ἡ Παράδοση τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ἔτσι δείχνουμε τή στάση μας ἀπέναντι στούς ἑτεροδόξους καί στήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἄν ἐμεῖς ἀλλάξουμε τώρα τό φρόνημά μας, θά προδώσουμε τούς Πατέρες, τούς Γεροντάδες μας. Αὐτή εἶναι ἡ συνείδηση τοῦ Ἁγίου Ὄρους"

Ἱερομόναχος Εὐθύμιος
Ἱερά Καλύβη Ἀναστάσεως, Καψάλα

Ο Ορθόδοξος Τύπος, για την ομολογιακή έκδοση του Αγίου Όρους και για το σοβαρό θέμα των Ισλαμικών Σπουδών στο Α.Π.Θ.

Διαβάστε εδώ το τεύχος του Ορθόδοξου Τύπου.

Ὁ σύγχρονος οἰκουμενισμός

Ὁ σύγ­χρο­νος οἰ­κου­με­νι­σμὸς ἔ­χει τὶς ρί­ζες του στὶς δύ­ο πα­τρι­αρ­χι­κές ἐγ­κυ­κλί­ους τοῦ 1902 καὶ 1920 οἱ ὁ­ποῖ­ες μὲ αὐ­θαί­ρε­το καὶ αἰφ­νι­δι­α­στι­κὸ τρό­πο κα­ταρ­γοῦν τὴν πά­για ἐ­δῶ καὶ αἰ­ῶ­νες τα­κτι­κὴ ποὺ ἀ­κο­λου­θοῦ­σε ἡ Ἐκ­κλη­σί­α μας στὸν δι­ά­λο­γο μὲ τοὺς ἑ­τε­ρο­δό­ξους. Ἐ­πι­κρα­τεῖ πλέ­ον μί­α νέ­α ἀν­τί­λη­ψη στὴν δι­ε­ξα­γω­γὴ τοῦ δι­α­λό­γου ποὺ στη­ρί­ζε­ται σὲ κα­θα­ρά κοι­νω­νι­κὰ καὶ πο­λι­τι­κὰ κρι­τή­ρια. Κά­θε θε­ο­λο­γι­κὴ ἀ­να­φο­ρὰ ἀ­που­σιά­ζει καὶ ὁ θε­ο­λο­γι­κὸς λό­γος πα­ρα­χω­ρεῖ τὴν θέ­ση του στὴν κοι­νω­νι­κὴ πο­λι­τι­κὴ καὶ δι­πλω­μα­τί­α.
Ἡ εὐ­χὴ καὶ ἐ­πι­θυ­μί­α τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Ἐκ­κλη­σί­ας νὰ ἐ­πα­να­κάμ­ψουν στοὺς κόλ­πους Της οἱ ἀ­πο­κο­πέν­τες ἀ­πὸ Αὐ­τὴν χρι­στια­νοὶ λαμ­βά­νει πλέ­ον τὴν μορ­φὴ τῆς ἐ­πι­δί­ω­ξης γιὰ τὴν ἐ­πί­τευ­ξη τῆς «ἑ­νώ­σε­ως τῶν Ἐκ­κλη­σι­ῶν». Ἡ «ἕ­νω­ση» με­τα­τρέ­πε­ται πλέ­ον ἀ­πὸ εὐ­χὴ σὲ αὐ­το­σκο­πὸ μὲ συ­νέ­πεια τὴν συ­νει­δη­τὴ καὶ ἠ­θε­λη­μέ­νη πα­ρά­βλε­ψη ὅ­λων τῶν ἀρ­νη­τι­κῶν στοι­χεί­ων στὴν προ­σπά­θεια προ­σεγ­γί­σε­ως τῶν ἑ­τε­ρο­δό­ξων.
Μέ­σα ἀ­πὸ ἀ­πα­ρά­δε­κτους συγ­κε­ρα­σμοὺς καὶ σχε­τι­κο­ποι­ή­σεις τῆς ἀ­λη­θεί­ας καὶ τῶν δογ­μά­των ἐ­πι­βάλ­λε­ται μί­α οὐ­νι­τί­ζου­σα δι­ά­στα­ση τοῦ οἰ­κου­με­νι­σμοῦ, ἡ ὁ­ποί­α πα­γι­ώ­θη­κε στὶς μέ­ρες μας καὶ στη­ρί­ζε­ται σὲ κα­θα­ρὰ νε­ο­ε­πο­χί­τι­κη λο­γι­κή. Μὲ βά­ση αὐ­τὴ τὴν νε­ο­ε­πο­χί­τι­κη καὶ οὐ­νι­τί­ζου­σα τα­κτι­κὴ ἡ ἀ­λή­θεια καὶ ἡ ἀ­κρί­βεια τῆς ὀρ­θο­δό­ξου πί­στε­ώς μας ἀ­πο­γυ­μνώ­νε­ται ἀ­πὸ τὸν ἀ­πο­κα­λυ­πτι­κὸ καὶ σω­τη­ρι­ο­λο­γι­κό της χα­ρα­κτή­ρα, ἀ­φοῦ ἐ­ξο­μοι­ώ­νε­ται μὲ τὴν αἵ­ρε­ση, τὴν ὁ­ποί­α ἀ­να­γνω­ρί­ζει ὡς μί­α ἄλ­λη ἐκ­δο­χὴ τῆς ἀ­λη­θεί­ας.
Δυ­στυ­χῶς αὐ­τὴ ἡ οὐ­νι­τί­ζου­σα νε­ο­ε­πο­χί­τι­κη δι­ά­στα­ση τοῦ οἰ­κου­με­νι­σμοῦ ἀ­πο­τε­λεῖ τὴν βά­ση πά­νω στὴν ὁ­ποί­α δι­ε­ξά­γον­ται ὅ­λοι οἱ δι­ά­λο­γοι μὲ τοὺς ἑ­τε­ρο­δό­ξους ἀ­κό­μη καὶ μὲ τοὺς ἀλ­λο­θρή­σκους. Ὁ δι­ά­λο­γος μὲ τοὺς πα­πι­κούς, ὁ δι­ά­λο­γος στὰ πλαί­σια τοῦ Π.Σ.Ε. καὶ οἱ δι­α­θρη­σκεια­κοὶ δι­ά­λο­γοι δι­ε­ξά­γον­ται μὲ βά­ση πάν­τα αὐ­τὴ τὴν ἴ­δια λο­γι­κή.
Ἀ­να­πα­ρά­γε­ται καὶ ἐ­πι­βάλ­λε­ται, ἔ­τσι, ἡ ψευ­δο­α­λή­θεια καὶ ὁ ψευ­δο­χρι­στι­α­νι­σμός τῶν ψευ­δο­εκ­κλη­σι­ῶν, ποὺ μὲ τό­ση ἐ­νάρ­γεια πε­ρι­έ­γρα­φε ὁ σύγ­χρο­νος Ἅ­γιος καὶ με­γά­λος δογ­μα­το­λό­γος τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας Ἰ­ου­στῖ­νος Πό­πο­βιτς: «Ὁ Οἰ­κου­με­νι­σμὸς εἶ­ναι κοι­νὸν ὄ­νο­μα διὰ τοὺς ψευ­δο­χρι­στι­α­νι­σμούς, διὰ τὰς ψευ­δο­εκ­κλη­σί­ας τῆς Δυ­τι­κῆς Εὐ­ρώ­πης. Μέ­σα του εὑ­ρί­σκε­ται ἡ καρ­διὰ ὅ­λων τῶν εὐ­ρω­πα­ϊ­κῶν οὐ­μα­νι­σμῶν, μὲ ἐ­πι­κε­φα­λῆς τὸν Πα­πι­σμόν. Ὅ­λοι δέ αὐ­τοὶ οἱ ψευ­δο­χρι­στι­α­νι­σμοί, ὅ­λαι αἱ ψευ­δο­εκ­κλη­σί­αι, δὲν εἶ­ναι τί­πο­τε ἄλ­λο πα­ρὰ μί­α αἵ­ρε­σις πα­ρα­πλεύ­ρως εἰς τὴν ἄλ­λην αἵ­ρε­σιν. Τὸ κοι­νὸν εὐ­αγ­γε­λι­κὸν ὄ­νο­μά των εἶ­ναι ἡ πα­ναί­ρε­σις» (Ἀρ­χιμ. Ἰ­ου­στί­νου Πό­πο­βιτς, Ἡ  Ὁρ­θό­δο­ξος Ἐκ­κλη­σί­α καὶ ὁ Οἰ­κου­με­νι­σμός, ἔκδ. Ἱ­ε­ρᾶς Μο­νῆς Ἀρ­χαγ­γέ­λων Τσέ­λι­ε, σελ. 224).
Ὁ οἰ­κου­με­νι­σμὸς τῶν ἡ­με­ρῶν μας δὲν στη­ρί­ζε­ται στὴν δογ­μα­τι­κὴ ἀ­λή­θεια, ἀλ­λὰ εἶ­ναι ἀ­πό­λυ­τα ἀν­θρω­πο­μορ­φι­κός, ἀν­θρω­πο­κεν­τρι­κός, ἀ­πνευ­μά­τι­στος καὶ ἀ­θε­ο­λό­γη­τος, ὅ­πως πο­λὺ εὔ­στο­χα τὸν πε­ρι­γρά­φει ὁ μα­κα­ρι­στός Γέ­ρον­τας Γε­ώρ­γιος Κα­ψά­νης:
 «Ὁ  Οἰ­κου­με­νι­σμὸς ὅ­πως δι­ε­ξά­γε­ται σή­με­ρον φαί­νε­ται ὅ­τι ἔ­χει οὐ­μα­νι­στι­κόν-ἀν­θρω­πο­κεν­τρι­κόν χα­ρα­κτῆ­ρα καὶ ὄ­χι θε­ο­λο­γι­κὸν καὶ πνευ­μα­τι­κόν. Πα­ρα­με­ρί­ζει τὴν Πί­στιν (δόγ­μα) καὶ τὴν Πα­ρά­δο­σιν τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας καὶ ἀ­πο­βλέ­πει πε­ρισ­σό­τε­ρον εἰς πρα­κτι­κοὺς σκο­πούς. Βλέ­πει τὴν Ἐκ­κλη­σί­αν κυ­ρί­ως ὡς ἀν­θρώ­πι­νον ἵ­δρυ­μα, τὸ ὁ­ποῖ­ον ἡ­νω­μέ­νον θὰ δυ­νη­θῇ νὰ ἀν­τι­με­τω­πί­σῃ καλ­λί­τε­ρον τοὺς ἐ­χθρούς του... Μό­νον ὁ ὅ­λος Θε­άν­θρω­πος ἠμ­πο­ρεῖ νὰ σώ­σῃ καὶ τὸν ὅ­λον ἄν­θρω­πον. Ἐν ὀ­νό­μα­τι αὐ­τοῦ τοῦ ὅ­λου Θε­αν­θρώ­που Χρι­στοῦ καὶ τοῦ ὅ­λου Σώ­μα­τός Του, τῆς Ὀρ­θο­δο­ξί­ας, δὲν δυ­νά­με­θα νὰ δι­α­πραγ­μα­τευ­θῶ­μεν ‟ἐ­πὶ ἴ­σοις ὅ­ροις” μὲ τοὺς ‟πα­ρα­μορ­φω­μέ­νους Χρι­στούς” τῶν δυ­τι­κῶν, Ρω­μαι­ο­κα­θο­λι­κῶν καὶ Προ­τε­σταν­τῶν» (Ἀρ­χιμ. Γε­ωρ­γί­ου Κα­ψά­νη, Ὀρ­θο­δο­ξί­α καὶ Οὐ­μα­νι­σμός-Ὀρ­θο­δο­ξί­α καὶ Πα­πι­σμός, ἔκ­δ. Ἱ­ε­ρᾶς Μο­νῆς Ὁ­σί­ου Γρη­γο­ρί­ου, Ἅ­γιον Ὄ­ρος 1996, σελ. 83-84).
Ὁ σύγ­χρο­νος οἰ­κου­με­νι­σμὸς ἀρ­νού­με­νος νὰ θέ­σει τὸν δά­κτυ­λο ἐ­πὶ τὸν τύ­πον τῶν ἥ­λων καὶ ἐ­ξαν­τλού­με­νος σὲ μί­α ἐ­πι­δερ­μι­κὴ καὶ ἀ­ναι­μι­κὴ ἀν­τι­με­τώ­πι­ση τῶν οὐ­σι­α­στι­κῶν προ­βλη­μά­των καὶ τῶν θε­ο­λο­γι­κῶν δι­α­φο­ρῶν ἀ­δι­κεῖ πε­ρισ­σό­τε­ρο ἀ­πὸ ὅ­λους τοὺς ἴ­διους τοὺς ἑ­τε­ρο­δό­ξους. Αὐ­τὴ ἡ ἀ­κα­τά­σχε­τη ἀ­γα­πο­λο­γί­α, ἡ ἀ­γω­νι­ώ­δης μέ­ρι­μνα νὰ μὴν εἰ­πω­θεῖ τί­πο­τε κα­κό ἢ δυ­σά­ρε­στο, ἡ δια­ρκὴς φρον­τί­δα νὰ εἴ­μα­στε εὐ­χά­ρι­στοι, οἱ κο­σμι­κοῦ τύ­που ψευ­το­ευ­γέ­νει­ες καὶ ὁ στρου­θο­κα­μη­λι­σμὸς φα­νε­ρώ­νουν πε­ρισ­σό­τε­ρο ἀ­φέ­λεια, πα­ρὰ ὑ­πεύ­θυ­νη ἀν­τι­με­τώ­πι­ση καὶ συμ­πε­ρι­φο­ρά.
Μιὰ τέ­τοι­α τα­κτι­κὴ πόρ­ρω ἀ­πέ­χει ἀ­πὸ τὴν ἀ­λη­θι­νὴ καὶ ἔμ­πο­νη ἀ­γά­πη πρὸς τοὺς ἑ­τε­ρο­δό­ξους ἀ­δελ­φούς μας. Ὅ­πως πο­λὺ εὔ­στο­χα πα­ρα­τη­ρεῖ ὁ Προ­η­γού­με­νος τῆς Μο­νῆς Ἰ­βή­ρων ἀρ­χιμ. Βα­σί­λει­ος Γον­τι­κά­κης,  «Οἱ Πα­τέ­ρες τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, ποὺ φά­νη­καν “σκλη­ροί” στὴ δι­α­τή­ρη­σι τοῦ “Δόγ­μα­τος” εἶ­ναι ἐ­κεῖ­νοι ποὺ ἀ­γά­πη­σαν πε­ρισ­σό­τε­ρο ἀ­πὸ κά­θε ἄλ­λον τὸν ἄν­θρω­πον. Για­τί γνώ­ρι­σαν τὰ ἀ­πύθ­με­να βά­θη του καὶ δὲν θέ­λη­σαν πο­τὲ νὰ τὸν κο­ρο­ϊ­δέ­ψουν μὲ τὶς συ­ναι­σθη­μα­το­λο­γί­ες ἐ­φή­με­ρης καὶ ἀ­νύ­παρ­κτης ἀ­γά­πης, ἀλ­λὰ τὸν σε­βά­στη­καν προ­σφέ­ρον­τάς του τὸ Εὐ­αγ­γέ­λιο τῆς Ἀ­λη­θεί­ας, ποὺ χα­ρί­ζει τὴ μα­κα­ρί­α ἐν Ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι ζω­ή» (Ο.Τ., ἀρ. φ. 98, 1-3-1969).
Μὲ τὴν ἴ­δια ἀ­λη­θι­νὴ καὶ ἔμ­πο­νη ἀ­γά­πη πρὸς ὅ­λους τοὺς χρι­στια­νοὺς ὁ μα­κα­ρι­στὸς Γέ­ρον­τας Γε­ώρ­γιος Κα­ψά­νης ἐκ­φρά­ζει τὰ αἰ­σθή­μα­τα καὶ τὸ δι­α­χρο­νι­κὸ φρό­νη­μα τοῦ Ἁ­γί­ου Ὄ­ρους:
«Αἰ­σθα­νό­με­θα τὸν οἰ­κου­με­νι­σμὸν ὡς κά­τι ποὺ ἀ­πο­μα­κρύ­νει τὴν ἕ­νω­σιν καὶ μά­λι­στα τό­σον τὴν ἀ­πο­μα­κρύ­νει ὅ­σον φαί­νε­ται νὰ τὴν φέ­ρῃ πλη­σί­ον μας. | Ἀ­γα­πῶ­μεν τοὺς ἑ­τε­ρο­δό­ξους χρι­στια­νοὺς καὶ δι’ αὐ­τὸ θέ­λο­μεν μί­αν πραγ­μα­τι­κὴν καὶ ἁ­γί­αν ἕ­νω­σιν μα­ζί των. Δὲν θέ­λο­μεν μί­αν συ­νύ­παρ­ξιν ἢ μί­αν ἀ­νο­χὴν ἢ μί­αν ποι­κι­λί­αν «πί­στε­ων», δι­ό­τι αὐ­τὸ δὲν εἶ­ναι ἡ ἀ­γά­πη τοῦ Χρι­στοῦ, οὔ­τε ἀ­σφα­λὴς καὶ δια­ρκὴς ἕ­νω­σις εἰς τὴν ἁ­γί­αν Τριά­δα. | Θέ­λο­μεν νὰ πι­στεύ­ω­μεν ὅ,τι κοι­νω­νοῦ­μεν καὶ νὰ κοι­νω­νοῦ­μεν ὅ,τι πι­στεύ­ο­μεν, τὸν Θε­άν­θρω­πον Χρι­στόν, ὁ­λό­κλη­ρον εἰς ὁ­λό­κλη­ρον τὸ Σῶ­μα Του. | Οὔ­τε θέ­λο­μεν νὰ προ­δώ­σω­μεν τὸν ἄν­θρω­πον, ποὺ ἀ­να­μέ­νει τὴν σω­τη­ρί­αν του ἀ­πὸ τὸν ὅ­λον Θε­άν­θρω­πον. | Δι’ αὐ­τὸ ἠμ­πο­ροῦ­μεν νὰ ὁ­μο­λο­γή­σω­μεν, ἠμ­πο­ροῦ­μεν καὶ νὰ ἀ­πο­θά­νω­μεν, ἀλ­λ’ ὄ­χι καὶ νὰ συμ­βι­βα­σθῶ­μεν. | Δὲν δυ­νά­με­θα ἄλ­λως τε νὰ ὁ­μι­λή­σω­μεν ἄλ­λως. Αὐ­τὸ ποὺ ζῶ­μεν καὶ αὐ­τὸ ποὺ πα­ρε­λά­βο­μεν, μᾶς ἀ­ναγ­κά­ζει νὰ ὁ­μι­λή­σω­μεν κα­τ’ αὐ­τὸν τὸν τρό­πον. | Ἐ­ὰν μά­λι­στα ἡ­μεῖς ὡς Ἁ­γι­ο­ρεῖ­ται ὁ­μι­λή­σω­μεν δι­α­φο­ρε­τι­κὰ ἀ­π’ ὅ,τι ὡ­μί­λη­σεν ὁ ἅ­γιος Γρη­γό­ριος ὁ Πα­λα­μᾶς, οἱ μὴ συλ­λει­τουρ­γή­σαν­τες μὲ τοὺς Λα­τι­νό­φρο­νας καὶ θα­να­τω­θέν­τες Ἁ­γι­ο­ρεῖ­ται, ὁ ὅ­σιος Νι­κό­δη­μος καὶ οἱ λοι­ποὶ Πα­τέ­ρες μας, οἱ ἐν ἀ­σκή­σει καὶ ἀ­θλή­σει δι­α­λάμ­ψαν­τες, τοῦ­το θὰ εἶ­ναι Θε­οῦ ἐγ­κα­τά­λει­ψις. Καὶ τὰ ὀ­στᾶ μας θὰ δι­α­σκορ­πι­σθοῦν μὲ τὰ ὀ­στᾶ τῶν ἀν­θρω­πα­ρέ­σκων» (Ἀρ­χιμ. Γε­ωρ­γί­ου Κα­ψά­νη, Ὀρ­θο­δο­ξί­α καὶ Οὑ­μα­νι­σμός-Ὀρ­θο­δο­ξί­α καὶ Πα­πι­σμός, ἔκ­δ. Ἱ­ε­ρᾶς Μο­νῆς Ὁ­σί­ου Γρη­γο­ρί­ου, Ἅ­γιον Ὄ­ρος 1996, σελ. 84-85).

Περιοδικό Ἁγιορειτῶν Πατέρων

Γέρων Σάββας Λαυριώτης, Η πατερική στάση έναντι του Οικουμενισμού και των αιρέσεων

Oμιλία Γέροντα Σάββα Λαυριώτη στον Ορθόδοξο Τύπο ''H ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΈΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ'' Την Κυριακή 28 Δεκεμβρίου και ώρα 18.00, πραγματοποιηθηκε ομιλία από τον μοναχό Γέροντα Σάββα Λαυριώτη με θέμα "Ιησούς Χριστός, χθες και σήμερα ο Αυτός και εις τους Αιώνας", στην αίθουσα του Ορθόδοξου Τύπου, Λεωφ. Θησέως 25, Νέα Ερυθραία Αττικής.Στο πέρας της σημαντικής και διαφωτιστικής αυτής ομιλίας έγινε ωφέλιμος διάλογος.

Ἁγιορεῖτες Πατέρες: οἱ σύγχρονοι ἁγιορεῖτες μοναχοὶ δὲν ἀκολουθοῦμε τὴν γραμμὴ τῶν προκατόχων μας

Ἐλ­πί­ζου­με καὶ εὐχόμαστε ἡ προ­σπά­θει­ά μας αὐ­τή, ἡ ὁποία γίνεται χωρὶς καμμία ἰδιοτέλεια ἢ σκοπιμότητα νὰ εὕ­ρει εὐ­ή­κο­α τὰ ὦ­τα τῶν ἁ­γί­ων Κα­θη­γου­μέ­νων μας καὶ τῶν Γε­ρόν­των μας, ὥ­στε ―πα­ρα­δειγ­μα­τι­ζό­με­νοι ἀ­πὸ τὸ ὀρ­θό­δο­ξο-μαρ­τυ­ρι­κὸ φρό­νη­μα καὶ τὴν ὀρ­θό­δο­ξη-ἁ­γι­ο­πα­τε­ρι­κὴ στά­ση τοῦ Ἁ­γί­ου Ὄ­ρους κα­τὰ τὸ ἀ­πώ­τε­ρο καὶ νε­ώ­τε­ρο πα­ρελ­θόν― οἱ ἐ­πι­κε­φα­λεῖς τῆς ἁ­γι­ο­ρεί­τι­κης Μο­να­στι­κῆς Πο­λι­τεί­ας μας, νὰ τε­θοῦν καὶ πά­λι τα­γοὶ τῶν Ἁ­γι­ο­ρει­τῶν ἀλ­λὰ καὶ ὁ­λο­κλή­ρου τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας.  

Δέσποτα Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός ἡμῶν, ἡ αὐτοαλήθεια καὶ ἡ αἰώνιος πηγὴ ἀληθείας, διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεράγνου Κυρίας ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ Ἀθωνίτου, τοῦ ἁγίου ὁσιομάρτυρος Κοσμᾶ τοῦ «πρώτου» καὶ πάντων τῶν ὁμολογητῶν καὶ μαρτύρων, τῶν ὑπὲρ τῆς πίστεως ἐπὶ Βέκκου ἐν τῷ Ἁγιωνύμῳ  Ὄρει μαρτυρησάντων, κράτησον καὶ ἡμᾶς τοὺς ἐλαχίστους ἐρηρεισμένους
εἰς τὴν ἀποστολοπαράδοτον πίστιν καὶ ἀξίωσον νὰ τηρήσωμεν ταύτην ἀκαινοτό-
μητον καὶ ἀπαρασάλευτον δίδοντες καθ’ ἡμέραν τὴν πεπαρρησια-
σμένην ὁμολογίαν καὶ μαρτυρίαν τῆς Πίστεως. Ἀμήν.

Θεί­ᾳ χά­ρι­τι καὶ οἰ­κο­νο­μί­ᾳ Θε­οῦ ἔ­φθα­σε στὰ χέ­ρι­α μας, ὡς εὐ­λο­γί­α Του, τὸ ἠ­λε­κτρο­νι­κὸ ἀρ­χεῖ­ο τῆς μα­χη­τι­κῆς ―καὶ ἀ­δι­α­λεί­πτως εὑ­ρι­σκο­μέ­νης ἐ­πὶ τῶν ἐ­πάλ­ξε­ων τοῦ ἀν­τι­πα­πι­κοῦ καὶ ἀν­τι­οι­κου­με­νι­στι­κοῦ ἀ­γῶ­νος― ἐ­φη­με­ρί­δος «Ὀρ­θό­δο­ξος Τύ­πος», εἰς τὸ ὁ­ποῖ­ο πε­ρι­λαμ­βά­νον­ται τὰ ἀ­πὸ τοῦ 1961 ἕ­ως τοῦ 2011 ἐκ­δο­θέν­τα φύλ­λα της.
Μέ­σα στὶς χι­λι­ά­δες τῶν σε­λί­δων τοῦ ἀρ­χεί­ου ―καὶ με­τα­ξὺ πολ­λῶν ἄλ­λων ἐ­ξαι­ρε­τι­κῶς κα­λῶν καὶ ἐν­δι­α­φε­ρόν­των δη­μο­σι­ευ­μά­των― δη­μο­σι­εύ­ον­ται πλεῖ­στα ὅ­σα ὁ­μο­λο­γι­α­κὰ τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Πί­στε­ώς μας κεί­με­να, ὑ­πο­γρα­φό­με­να ὑ­πὸ τῆς Ἱ­ε­ρο­κοι­νο­τι­κῆς Συ­νά­ξε­ως τοῦ Ἁ­γί­ου Ὄ­ρους, ἁ­γι­ο­ρεί­τι­κων Ἱ­ε­ρῶν Μο­νῶν, ἁ­γί­ων Κα­θη­γου­μέ­νων καὶ Γε­ρόν­των, ἁ­γί­ων καὶ με­γά­λων μορ­φῶν τοῦ ἁ­γι­ο­ρεί­τι­κου Μο­να­χι­σμοῦ δι­α­λαμ­ψάν­των κα­τὰ τὰ τε­λευ­ταῖ­α πε­νῆν­τα χρό­νι­α, ἀλ­λὰ καὶ συν­τα­ρα­κτι­κὲς ἐκ­κλη­σι­α­στι­κὲς εἰ­δή­σεις ἐ­πο­χῆς.
Καὶ ὡς εὐ­λο­γί­α Θε­οῦ ἐ­κλαμ­βά­νου­με αὐ­τὸ τὸ σπου­δαῖ­ο ἀρ­χεῖ­ο, ποὺ ἀ­πο­τε­λεῖ ση­μαν­τι­κὸ βο­ή­θη­μα καὶ ἐρ­γα­λεῖ­ο καὶ ἐ­φό­δι­ο στὸν ἀν­τι­οι­κου­με­νι­στι­κὸ ἀ­γῶ­να, δι­ό­τι μᾶς δό­θη­κε ἡ εὐ­και­ρί­α νὰ θυ­μη­θοῦ­με οἱ πα­λαι­ό­τε­ροι καὶ νὰ γνω­ρί­σου­με οἱ νε­ώ­τε­ροι τὴν ὁ­μο­λο­γι­α­κὴ καὶ ἀ­γω­νι­στι­κὴ ἁ­γι­ο­ρεί­τι­κη στά­ση ἔ­ναν­τι τῶν πα­ναι­ρέ­σε­ων τοῦ Πα­πι­σμοῦ καὶ τοῦ Οἰ­κου­με­νι­σμοῦ ἀλ­λὰ καὶ τῶν αἱ­ρε­τι­κῶν πα­ρε­κτρο­πῶν ἐν­τὸς τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Ἐκ­κλη­σί­ας μας, ἀ­κό­μη καὶ τῶν κο­ρυ­φῶν αὐ­τῆς.
Πράγ­μα­τι, μέ­σα στὰ κεί­με­να αὐ­τὰ ἀ­πο­κα­λύ­πτε­ται τὸ ρω­μα­λέ­ο ὀρ­θό­δο­ξο φρό­νη­μα τοῦ Ἁ­γί­ου Ὄ­ρους, ὅ­πως αὐ­τὸ δη­μο­σί­ως ἀ­συμ­βί­βα­στο καὶ μα­χη­τι­κὸ ἐκ­δη­λώ­θη­κε με­τὰ τὴν ἄρ­ση τῶν ἀ­να­θε­μά­των με­τα­ξὺ τῆς Ὀρ­θο­δο­ξί­ας καὶ τῆς πα­πι­κῆς Αἱ­ρέ­σε­ως ἀ­πὸ τὸν Οἰ­κου­με­νι­κὸ Πα­τρι­άρ­χη Ἀ­θη­να­γό­ρα καὶ τὸν Πά­πα Παῦλο ΣΤ΄ τὸ 1965. Ἀλ­λὰ καὶ δυ­να­μι­κὰ ἀ­να­δει­κνύ­ε­ται ἡ πνευ­μα­τι­κὴ καὶ ἱ­στο­ρι­κὴ συ­νέ­χει­α τοῦ ἁ­γι­ο­ρεί­τι­κου Μο­να­χι­σμοῦ, ἀ­πὸ τοὺς ἁ­γί­ους καὶ ὁ­σί­ους Μο­να­χοὺς ποὺ κα­τὰ και­ροὺς ἐ­δι­ώ­χθη­καν, φυ­λα­κί­σθη­καν, βα­σα­νί­σθη­καν καὶ ἐ­μαρ­τύ­ρη­σαν, ὑ­πε­ρα­σπι­ζό­με­νοι τὴν Ἐκ­κλη­σί­α τοῦ Χρι­στοῦ καὶ τὴν Ὀρ­θό­δο­ξο Πί­στη μας, ἰ­δι­αι­τέ­ρως ἐ­πὶ τοῦ αὐ­το­κρά­το­ρος Μιχαὴλ Η΄ Πα­λαι­ο­λό­γου (1259-1282) καὶ Πα­τρι­άρ­χου Ἰ­ω­άν­νου Βέκ­κου (1275-1283), ἐ­πὶ τοῦ Πα­τρι­άρ­χου Ἰ­ω­άν­νου Κα­λέ­κα (1334-1347) κ.ἄ.
Ἡ ὁ­μο­λο­γι­α­κὴ μαρ­τυ­ρί­α καὶ ὁ στα­θε­ρὸς ἀν­τι­αι­ρε­τι­κὸς ἀ­γώ­νας τῶν Ἱ­ε­ρῶν Μο­νῶν τοῦ Ἁ­γί­ου Ὄ­ρους καὶ τῶν ἁ­γι­ο­ρει­τῶν Μο­να­χῶν, ὅ­πως μὲ τό­ση ἐ­νάρ­γει­α καὶ γλα­φυ­ρό­τη­τα ―ὡς Χρο­νι­κὸ αὐ­τοῦ τοῦ ἀ­γῶ­νος― ζων­τα­νεύ­ουν στὶς σε­λί­δες τοῦ «Ὀρ­θο­δό­ξου Τύ­που», μᾶς συ­νε­κλό­νι­σαν, μᾶς συ­νε­τά­ρα­ξαν, μᾶς ἀ­να­στά­τω­σαν, μᾶς προ­βλη­μά­τι­σαν, μᾶς δι­ή­γει­ραν τὸ ἐν­δι­α­φέ­ρον καὶ κρα­ταί­ω­σαν τὴν ἀ­πο­φα­σι­στι­κό­τη­τά μας. Ἤρ­θα­με, ἔτσι, σὲ συ­ναί­σθη­ση καὶ ἀ­να­λο­γι­σθή­κα­με, ἀ­πὸ τὴν μί­α με­ρι­ὰ τὴν ἐ­πο­ποι­ΐ­α αὐ­τοῦ τοῦ πο­λύ­χρο­νου ἀ­γῶ­νος καὶ ἀ­πὸ τὴν ἄλ­λη δι­α­πι­στώ­νου­με τὴ ση­με­ρι­νὴ ἀ­φω­νί­α καὶ ἀ­δρά­νει­α καὶ ἀ­πρα­ξί­α τοῦ Ἁ­γί­ου Ὄ­ρους.
Τὰ καινοφανῆ καὶ ἀντορθόδοξα οἰκουμενιστικὰ ἀτοπήματα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα καὶ τοῦ διαδόχου του Πατριάρχου Δημητρίου ―τῶν δε­κα­ε­τι­ῶν 1960-1980― προκάλεσαν πραγματικὴ ἐξέγερση στὸ Ἅγιον Ὄρος, ἡ ὁ­ποί­α ἔ­φθα­σε ἕ­ως καὶ τὴν πο­λυ­ε­τῆ δι­α­κο­πὴ τῆς μνη­μο­νεύ­σε­ώς τους, ὅ­πως ὁ­ρί­ζουν ἡ δι­δα­σκα­λί­α τῶν ἁ­γί­ων καὶ θε­ο­φό­ρων Πα­τέ­ρων μας, οἱ θε­ό­πνευ­στοι ἱ­ε­ροὶ Κα­νό­νες καὶ ἡ ἀ­πα­ρα­σά­λευ­τος ἱ­ε­ρὰ Πα­ρά­δο­ση τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας.
Ἀνάλογα ἀτοπήματα, ἀντιεκκλησιαστικὰ καὶ ἀντορθόδοξα, πραγματοποιοῦνται καὶ στὶς ἡμέρες μας καὶ μάλιστα κατὰ συρροήν ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο, ὁ ὁποῖος συνεχίζει συνειδητὰ καὶ συστηματικὰ τὴν ἀκολουθούμενη τακτικὴ τῶν προκατόχων του. Δυστυχῶς, ὅμως, ἐμεῖς οἱ σύγχρονοι ἁγιορεῖτες μοναχοὶ δὲν ἀκολουθοῦμε τὴν γραμμὴ τῶν προκατόχων μας. Δὲν ἀκολουθοῦμε τὴν πορεία τῶν Ἁγίων μας, τῶν μαρτύρων, τῶν ὁμολογητῶν τῆς πίστεως καὶ τῶν ἁγιασμένων καὶ σεβασμίων Γερόντων μας. Ἀντιθέτως σιωποῦμε καὶ κωφεύουμε, ἀδρανοῦμε καὶ ἐφησυχάζουμε ἐπιδεικνύοντας μία συμπεριφορὰ παντελῶς ξένη καὶ ἀντίθετη πρὸς τὰ μοναχικὰ εἰωθότα καὶ τὶς παρακαταθῆκες τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ Γεροντάδων μας.
Αὐ­τὸς ὁ συγ­κλο­νι­σμός μας, μᾶς ὁ­δή­γη­σε στὴν ἀ­πό­φα­ση νὰ ἀν­τλή­σου­με τὴν θε­ο­λο­γι­κὴ καὶ ἐκ­κλη­σι­ο­λο­γι­κὴ ἐ­πι­χει­ρη­μα­το­λο­γί­α, τὴν ἀ­πο­φα­σι­στι­κό­τη­τα καὶ τὴν μα­χη­τι­κό­τη­τα ποὺ κα­τέ­γρα­ψαν σὲ αὐ­τὰ τὰ κεί­με­να καὶ ἀ­νέ­πτυ­ξαν ἐ­νερ­γών­τας κα­τὰ τῆς ἐ­πι­βου­λῆς καὶ ἐ­πι­βο­λῆς τῆς αἱ­ρέ­σε­ως ἡ Σύ­να­ξη τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Κοι­νό­τη­τος τοῦ Ἁ­γί­ου Ὄ­ρους, οἱ Ἱ­ε­ρὲς Μο­νές, οἱ ἅ­γι­οι Κα­θη­γού­με­νοι καὶ Γέ­ρον­τες, οἱ ἁ­γι­ο­ρεῖ­τες Μο­να­χοί. Τά ἀ­να­δη­μο­σι­εύου­με ἐδῶ ὡς πα­ρα­κί­νη­ση καὶ πρό­σκλη­ση καὶ σάλ­πι­σμα πρὸς τὴν ἁ­γι­ο­ρεί­τι­κη Μο­να­στι­κὴ Πο­λι­τεί­α σή­με­ρα εἰς τὸν ὑ­πὲρ τῆς ἀ­κε­ραι­ό­τη­τος τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τοῦ Χρι­στοῦ καὶ ὑ­πὲρ τῆς αὐ­θεν­τι­κό­τη­τος τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Πί­στε­ώς μας ἀ­γῶ­να, ὡς ἀ­πα­ρά­μιλ­λα ὅ­πλα καὶ ἀ­νε­ξάν­τλη­τα ἐ­φό­δι­α αὐ­τοῦ τοῦ ἀ­γῶ­νος στὴ ση­με­ρι­νὴ ἀπειλή τοῦ ἐ­κλα­τι­νι­σμοῦ, τοῦ ἐ­ξου­νι­τι­σμοῦ καί τῆς συγκρητιστικῆς διαβρώσεως τῆς Ἁ­γί­ας Ὀρ­θο­δο­ξί­ας μας.

Επιτέλους η αρχή! Ομολογιακή μαρτυρία Αγιορειτών Πατέρων

Με την χάρη της Παναγίας μας Αγιορείτες Πατέρες τοποθετούνται απέναντι στα ανεπίτρεπτα οικουμενιστικά ανοίγματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 

Σε μια ύστατη προσπάθεια αφυπνίσεως της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους και του ορθοδόξου πληρώματος, ηγούμενοι, κοινοβιάτες, κελλιώτες μοναχοί, σκητιώτες και ασκητές δίνουν την μαρτυρία τους με θάρρος και ομολογιακό φρόνημα.

 


Στην έκδοσή τους που τιτλοφορείται «Ἅγιον Ὄρος - δι­α­χρο­νι­κή μαρ­τυ­ρί­α στούς ἀγῶνες ὑπέρ τῆς πί­στε­ως» περιλαμβάνουν ομολογιακά κείμενα του Αγίου Όρους, στά οποία φαίνεται η μαρτυρία των αγιορειτών έναντι των οικουμενιστικών ανοιγμάτων των Οικουμενικών Πατριαρχών από το 1960 και εξής.
Η έκδοση αυτή είναι μία κατάθεση ψυχής των αγιορειτών πατέρων, που την υπογράφουν, και ταυτόχρονα ένα έναυσμα πρός την Ιερά Κοινότητα, ώστε να συνεχίσει την μακραίωνη παράδοση του Όρους και να σταθεί με ομολογιακό φρόνημα απέναντι στις οικουμενιστικές παρεκτροπές του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τις εκπτώσεις και τα ολισθίματα σε θέματα πίστεως

Μπορείτε να κατεβάσετε το περιοδικό
κάνοντας κλικ στην εικόνα:

      

Περιοδικό Αγίου Όρους