Ἡ μετάνοια ὡς μονόδρομος γιά τήν ἀντιμετώπιση τῆς σύγχρονης ἀποστασίας

Ἀρ­χιμ. Ἀ­θα­να­σί­ου Ἀναστασίου

Προη­γου­μέ­νου Ἱ.Μ. Με­γά­λου Με­τε­ώ­ρου

 Ἡ καθαρότητα τῆς ψυχῆς εἶναι ἡ φυσική κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου, καθώς ἔτσι δημιουργήθηκε ἐξ ἀρχῆς ἀπό τόν Θεό. Ὅπως ἀναφέρει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός: «Ἐποίησεν οὖν ὁ Θεός τόν ἄνθρωπον ἄκακον, εὐθύν, ἐνάρετον, ἄλυπον, ἀμέριμνον, πάσῃ ἀρετῇ κατηγλαϊσμένον, πᾶσιν ἀγαθοῖς κομῶντα..»[1]

Μέ τήν παρακοή, ὅμως, τῶν Πρωτοπλάστων ἀρχίζει διαρκῶς νά φθείρεται καί νά ἀμαυρώνεται αὐτή ἡ θεία εἰκόνα καί τή θέση τῶν ἀρετῶν, πού κοσμοῦσαν τήν ἀνθρώπινη ψυχή, κατέλαβαν οἱ παντοειδεῖς κακίες, μέ ἀποτέλεσμα ὅλο καί περισσότερο ὁ ἄνθρωπος νά χάνει τό πρωτόκτιστο κάλλος καί νά περιπίπτει στήν παρά φύσιν κατάσταση, πού εἶναι ἡ ἁμαρτία καί τά πάθη.

Ἔτσι ἀμβλύνεται διαρκῶς ἡ συνείδηση -ὁ ἔμφυτος ἠθικός νόμος μέσα στόν ἄνθρωπο- καί ἐπέρχεται βαθμηδόν ἡ λησμόνηση τοῦ Θεοῦ καί ἡ δαιμονική κυριαρχία. Ἐπέρχεται ἡ τρα­γι­κή ἄρ­νη­ση τοῦ ἴ­διου τοῦ ἑ­αυ­τοῦ μας, τῆς φύ­σε­ώς μας, τῆς ἀν­θρω­πιᾶς μας, τοῦ προ­ο­ρι­σμοῦ μας. Ἐπέρχεται ὁ ἀ­παν­θρω­πι­σμός τοῦ ἀν­θρώ­που, ἡ ἀ­μαύ­ρω­ση τοῦ κα­τ’ εἰ­κό­να, ἡ ἀ­προ­σπά­θειά μας γιά τό κα­θ’ ὁ­μοί­ω­σιν, ἡ ἀ­πο­στα­σί­α μας ἀ­πό τόν Θε­ό, ἡ ἄρ­νη­ση τοῦ Θε­οῦ καί ἡ θε­ο­ποί­η­ση τοῦ ἀν­θρώ­που. Ἐπέρχεται ἡ ἀ­να­στρο­φή (τό ἀ­να­πο­δο­γύ­ρι­σμα) τῆς πυ­ρα­μί­δος Θε­ός-ἄν­θρω­πος-κό­σμος.

«Ὅποιος εἶναι ἑνωμένος μέ τόν Χριστό, αὐτός θά διακρίνει καί τά σημεῖα τῶν καιρῶν»

Μακαριστοῦ Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς 
Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους
π. Γεωργίου Καψάνη †

 

Ἐπειδὴ θὰ γίνουν ὁπωσδήποτε πειρασμοὶ στὴν Ἐκκλησία καὶ σὲ μᾶς ὅλους, διότι αὐτὰ εἶναι καὶ προφητευμένα καὶ τὰ βλέπουμε νὰ ἔρχονται, ἐμεῖς πρέπει νὰ προετοιμαζόμαστε πνευματικά, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε τοὺς πειρασμοὺς αὐτούς. Καὶ πῶς πρέπει νὰ προετοιμαζόμαστε;

 Νὰ εἴμαστε ἑνωμένοι μὲ τὸν Χριστό.

 Νὰ φροντίσουμε ἀπὸ τώρα ὅλοι μας νὰ κάνουμε περισσότερο πνευματικὸ ἀγώνα, νὰ εἴμαστε συνέχεια ἑνωμένοι μὲ τὸν Χριστό.

 Μὲ τὴν ἐξομολόγηση, μὲ τὴν Θεία Κοινωνία, μὲ τὴν προσευχή. Νὰ μὴν μᾶς κλέψει πουθενὰ ὁ διάβολος καὶ ἔχουμε κάποια ἀδυναμία, κάποιο πάθος, τὸ ὁποῖο μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὸν Χριστό.

 Ὅποιος εἶναι ἑνωμένος μὲ τὸν Χριστό, αὐτὸς θὰ διακρίνει καὶ τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν. Θὰ διακρίνει τί εἶναι τοῦ Χριστοῦ καὶ τί εἶναι τοῦ διαβόλου.

 Καὶ θὰ ἔχει τὸ κουράγιο καὶ τὴν δύναμη νὰ κάνει καὶ κάποια θυσία γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Γιατί, ἂν δὲν εἶναι κανεὶς ἑνωμένος μὲ τὸν Χριστό, πῶς θὰ θυσιάσει καὶ κάτι ἀπὸ τὸν ἑαυτό του γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ;

 Ἄρα λοιπόν, τώρα περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη ἐποχή, ἐπειδὴ ἔρχονται καὶ οἱ πειρασμοὶ αὐτοί, πρέπει ἐμεῖς νὰ φροντίζουμε νὰ εἴμαστε ἑνωμένοι μὲ τὸν Χριστό. Εὔχομαι λοιπόν, μὲ τὴ Χάρη τοῦ Κυρίου νὰ εἶσθε καὶ ἐσεῖς πάντοτε ἕτοιμοι νὰ ἀντιμετωπίσετε κάθε ἐπερχόμενο πειρασμό.

 Προσευχηθεῖτε ὅμως νὰ μᾶς φωτίζει καὶ ἐμᾶς ὁ Θεὸς νὰ λέμε ὄχι τὰ δικά μας, ἀλλὰ τὰ τοῦ Θεοῦ ἅγια θελήματα καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ ἅγια δικαιώματα. Ὅπως λέμε καὶ στὴν Ἐκκλησία πολλὲς φορὲς «δίδαξον μὲ τὰ δικαιώματά σου»

 Εὔχομαι νὰ ἔχετε πάντοτε τὴν Χάρη τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ ἀγωνιζόμαστε ὅλοι ὑπὲρ τῆς ἀληθείας τοῦ Κυρίου μας καὶ ὑπὲρ τῆς ἁγίας μας πίστεως.

 «Ὅποιος εἶναι ἑνωμένος μέ τόν Χριστό, 
αὐτός θά διακρίνει καί τά σημεῖα τῶν καιρῶν»

 Ἀρχ. Γεώργιος Kαψάνης

 

(Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ ἄρθρο «Ἡ στάσις τῶν χριστιανῶν ἀπέναντι στὸ ἠλεκτρονικὸ φακέλωμα καὶ ὁ 666». Ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ – Ἔτος 1997» – Ἔκδοση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου)

Θὰ εἶναι δυσδιάκριτη ἡ ἀλήθεια γιὰ τοὺς ἐκκοσμικευμένους χριστιανοὺς

 "Γενικὰ θὰ ἐπικρατεῖ ἡ πλάνη
καὶ θὰ εἶναι δυσδιάκριτη ἡ ἀλήθεια γιὰ τοὺς ἐκκοσμικευμένους χριστιανοὺς"

Ἀπόσπασμα ὁμιλίας τοῦ π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου πού ἀναφέρεται
στὰ γεγονότα τῶν ἐσχάτων, στὸν ἐμβολιασμὸ
καὶ στὴν πλάνη τῶν ἐκκοσμικευμένων χριστιανῶν.

(Τὴν περίοδο) τῶν διωγμῶν ἀγαπητοί μου, ἦταν βέβαια ἕνα βασανισμὸς τοῦ σώματος φρικώδης, ὅμως δὲν ὑπῆρχε ἐπηρεασμὸς τοῦ νοῦ καὶ τῆς ψυχῆς. Ἐνῶ στὰ μαρτύρια τῶν ἐσχάτων θὰ ἔχουμε ἐπηρεασμὸ καὶ τῆς ψυχῆς καὶ αἱ μέθοδοι θὰ εἶναι σατανικότερες. Γιατί; Διότι θὰ σοῦ βάζει χημικὰ πράγματα μέσα σου καὶ θὰ σοῦ παραλύει τὸ νοῦ, τὴ βούληση, θὰ σοῦ παραμορφώνει τὸ συναίσθημα καὶ θὰ σοῦ ἀποπροσανατολίζει τὸ νοῦ. Αὐτὰ ἐδοκιμάστηκαν στὴν ἐποχή μας, εἶναι πασίγνωστα αὐτά.

Συνεπῶς, πῶς θὰ μπορέσεις νὰ ὁμολογήσεις Χριστὸν καὶ νὰ μὴν προσκυνήσεις τὸν ἀντίχριστον; Φοβερὸν τὸ μαρτύριον! Γι' αὐτὸ εἶναι ἀνάγκη ἡ φυγή! Θὰ τὸ πῶ ἄλλη μία φορά. Εἶναι ἀνάγκη ἡ φυγή! Διότι σὲ αὐτὸ τὸ μαρτύριο δὲν ξέρουμε ἂν μπορέσουμε, ὄχι νὰ αντέξουμε, ἀλλὰ πὼς θὰ τεθοῦμε, ποιὰ θὰ εἶναι ἡ διάθεσή μας, ὅταν μᾶς βάλουν χημικὰ πράγματα μέσα μας.

Ἕνα τέταρτο στοιχεῖο εἶναι ἡ πλάνη. Ὁ ἀρχαῖος μάρτυς γνώριζε σαφῶς τί εἶναι ὁ χριστιανισμὸς καὶ τί εἶναι ἡ εἰδωλολατρία. Ἤξερε λοιπὸν ὅτι ἐγὼ εἶμαι χριστιανὸς· ἀπέναντί μοῦ ἔχω νὰ πολεμήσω τὴν εἰδωλολατρία. Ἐφόσον ὅμως ἐκκοσμικεύθηκε καὶ ὁ χριστιανισμὸς, τὰ πράγματα εἶναι ἀσαφῆ. Ἡ πίστις εἶναι ἀσαφής!

Καὶ τὸ σπουδαῖον εἶναι ὅτι θὰ ὑπάρχει τὸ θαῦμα ὡς δαιμονικὸ στοιχεῖο. Θαύματα θὰ κάνει ὁ ἀντίχριστος. Οἱ εἰδωλολάτρες δὲν ἔκαναν θαύματα. Γενικὰ θὰ ἐπικρατεῖ ἡ πλάνη καὶ θὰ εἶναι δυσδιάκριτη ἡ ἀλήθεια γιὰ τοὺς ἐκκοσμικευμένους χριστιανούς. Γι' αὐτὸ λέει ὁ Κύριος: "...ἐγερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφήται καὶ δώσουσιν σημεῖα μεγάλα καὶ τέρατα ὥστε πλανῆσαι εί δυνατὸν καὶ τοὺς ἐκλεκτούς."

Πηγή

Μπορεί ένας; [περί Αγίου Μάρκου Ευγενικού]

του Κώστα Λειβαδίτη

”Πεπράκαμεν (πουλήσαμε) τήν πίστιν ἡμῶν, ἀντηλλάξαμεν τῇ ἀσεβείᾳ τήν εὐσέβειαν, προδόντες τήν καθαράν θυσίαν (τήν Ὀρθοδοξία), ἀζυμῖται (παπικοί) γεγόναμεν. Κόψατε τήν δεξιάν ἡμῶν τήν ὑπογράψασαν (κόψτε τό χέρι πού ὑπέγραψε), ἐκριζώσατε τήν γλῶσσαν ἡμῶν τήν τοιαῦτα ὁμολογήσασαν.”

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

 

Αρχιμ. Κύριλλου (Κεφαλόπουλου)

Ο Άγιος  Μάρκος ο Ευγενικός, αρχιεπίσκοπος Εφέσου, δεν είναι μία συνηθισμένη μορφή αγίου. Αποτελεί μία πολύπλευρη και δυναμική εκκλησιαστική προσωπικότητα, μία εμβληματική μορφή της Ορθοδοξίας. Με την στάση του στην σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας το 1438-39 ανεδείχθη πρωταγωνιστής αυτής και απετέλεσε ”σημείον αντιλεγόμενον”. Στο πρόσωπό του διατυπώθηκαν οι πιο αντιφατικές κρίσεις. Η ορθόδοξος Ανατολή και η Παπική Δύση τον θαύμασαν για τον δυναμισμό και την μαχητικότητα, αλλά και τον επέκριναν σκληρά για φανατισμό και στενότητα αντιλήψεων (κυρίως οι δυτικοί).

”Ζυμωμένος όμως με το πνεύμα και την σκέψιν των θεοκηρύκων Πατέρων και ενσαρκωτής του Ορθοδόξου θρησκευτικού αισθητηρίου του λαού, ούτε επτοήθη ούτε παρεσύρθη από την δίνην των γεγονότων. Είχεν εννοήσει εγκαίρως το πνευματικόν ψεύδος, επάνω εις το οποίον οι άλλοι, με την κοντόφθαλμον πολιτικήν των, προσεπάθησαν να στηρίξουν την σωτηρίαν της αυτοκρατορίας. Είχεν αισθανθεί το κλίμα και είχεν εισδύσει εις το  βάθος του πραγματικού περιεχομένου της ψευδοσυνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας. Και οξύνους καθώς ήτο, διέβλεψεν ότι ο Πάπας δεν ήθελεν την ένωσιν των Εκκλησιών. Ο Πάπας, μαζί με τους ηγεμόνας της Δύεως, έπαιζε μάλλον με το απερίγραπτον δράμα της νέας Ρώμης-Κωνσταντινουπόλεως, την υποταγήν της οποίας ουδέποτε έπαυσαν να λαχταρούν και να επιδιώκουν.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΣΕΝΔΟΞΗ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΣΕΝΔΟΞΗ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ

 Ὁ Θούριος τῆς Νέας Παλιγγενεσίας

τοῦ Ἄγγελου Φερραίου

Ἰανουάριος 2021

 

Πανέμορφη Ἑλλάδα, γεννήτρα τῶν σοφῶν,

τῶν νουνεχῶν σου τέκνων δέξου τόν στεναγμόν.

 

Ποιό μάτι σέ βασκαίνει, ποιά φθονερή καρδιά

καί πολεμᾶ νά σ’ ἔχει σ’ ἀντίχριστη τροχιά;

Ποιός στοχευμένα θέλει τόν Τίμιο Σταυρό

νά βγάλει ἀπ’ τήν σημαία σ’ ὀρθόδοξο λαό;

Ἀνίερες γραφίδες λασπώνουνε μ’ ὀργή

τό αἷμα τῶν ἡρώων πού κύλισε στήν γῆ.

 

Στρατήγισσα Παρθένε, χριστιανῶν Ἐλπίς,

γενοῦ ἡ Ὁδηγήτρα καί σκέπη τοῖς πιστοῖς.

Στήν ἔνδοξή σου Πόλη, μέσ’ στήν Ἁγιά Σοφιά,

σοῦ κλέβουνε τό κλέος τῆς  Ἄγαρ τά παιδιά.

 

Εὐρώπη Καρλομάγνα μέ σιδηρούς θεσμούς

ζητᾶ νά ἐκθεμελιώσει τοῦ ἔθνους τούς ἱστούς.

Ἑλλάδα μου ἀνάστα, καί σήκωσε εὐθύς,

τήν Γαλανόλευκή μας, τή δόξα τῆς φυλῆς.

 

Στή νέα  Ἅγια Λαύρα ὑψῶστε τήν φωνή,

γενναῖοι Μωραΐτες, τοῦ  Ἔθνους πρωτουργοί.

Ψυχή Κολοκοτρώνη, Καραϊσκάκη νοῦς,

Φλέσσας καί Μακρυγιάννης κυκλῶστε τούς χορούς.

 

Ἡ Συνοδικότητα ὡς ἁγιοπνευματικός τρόπος ὁριοθετήσεως τῆς πίστεως καί τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας

 Ἕνα ξεκάθαρο 

καί πάντα ἐπίκαιρο κείμενο 

τοῦ καθηγητῆ κ. Τσελεγγίδη.

Γλυφάδα-ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑ by EpomeniToisAgPatrasi on Scribd