ΟΡΘΟ∆ΟΞΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ Λόγος ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας

ΟΡΘΟ∆ΟΞΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ Λόγος ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας. 

Ἀρχιμ. Γεωργίου Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους 

Aἱ ψυχές μας γεμίζουν εὐγνωμοσύνη πρός τόν ἐν Τριάδι προσκυνούμενο Θεό μας, διότι μᾶς ἀξίωσε νά παραλάβουμε καί νά διακρατοῦμε τόν ἀτίμητο θησαυρό τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως «ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσι» (Β΄ Κορ. δ΄ 7), στίς ταπεινές καί ἁμαρτωλές μας ὑπάρξεις.

Κοιτάζουμε τόν ἑαυτό μας καί λυπούμεθα, διότι μέ τίς ἁμαρτίες μας φέρουμε κατάστικτο τόν χιτῶνα τῆς ψυχῆς. Ἀλλά κοιτάζουμε καί τόν θησαυρό τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως πού μᾶς ἐνεπιστεύθη ὁ Κύριος καί χαιρόμεθα.

Αὐτός ὁ θησαυρός δέν εἶναι κάποιο ἰδεολόγημα. Εἶναι αὐτός ὁ Θεάνθρωπος Χριστός. Ἡ κεφαλή καί τό Σῶμα Του, ἡ Ἁγία μας Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία.

Εἶναι ὁ ἀληθής Θεάνθρωπος τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων, τῶν Πατέρων.

Ὁ Θεάνθρωπος ὁ ἀκαινοτόμητος. Ὁ «ἀεί ὤν» καί ὁ «ὡσαύτως ὤν». Ὁ «χθές καί σήμερον ὁ Αὐτός καί εἰς τούς αἰῶνας» (Ἑβρ. ιγ΄ 8).

«Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν, ἡ Οἰκουμένη ὡς συμπεφρόνηκεν, ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν· ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τό ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, ἡ σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο, ὁ Χριστός ὡς ἐβράβευσεν· οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν, Χριστόν τόν ἀληθινόν Θεόν ἡμῶν».

Αὐτόν τόν Θεάνθρωπο δέν θέλουμε νά προδώσουμε ἀποδεχόμενοι τους ψευδοθεανθρώπους τοῦ δυτικοῦ Χριστιανισμοῦ, τοῦ ἀλαθήτου “Πάπα”, τοῦ “ἀλαθήτου” Προτεστάντου, τόν ψευδοθεάνθρωπον τοῦ δυτικοῦ ἀνθρωποκεντρισμοῦ.

«Ὅποιος εἶναι ἑνωμένος μέ τόν Χριστό, αὐτός θά διακρίνει καί τά σημεῖα τῶν καιρῶν»

Μακαριστοῦ Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς 
Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους
π. Γεωργίου Καψάνη †

 

Ἐπειδὴ θὰ γίνουν ὁπωσδήποτε πειρασμοὶ στὴν Ἐκκλησία καὶ σὲ μᾶς ὅλους, διότι αὐτὰ εἶναι καὶ προφητευμένα καὶ τὰ βλέπουμε νὰ ἔρχονται, ἐμεῖς πρέπει νὰ προετοιμαζόμαστε πνευματικά, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε τοὺς πειρασμοὺς αὐτούς. Καὶ πῶς πρέπει νὰ προετοιμαζόμαστε;

 Νὰ εἴμαστε ἑνωμένοι μὲ τὸν Χριστό.

 Νὰ φροντίσουμε ἀπὸ τώρα ὅλοι μας νὰ κάνουμε περισσότερο πνευματικὸ ἀγώνα, νὰ εἴμαστε συνέχεια ἑνωμένοι μὲ τὸν Χριστό.

 Μὲ τὴν ἐξομολόγηση, μὲ τὴν Θεία Κοινωνία, μὲ τὴν προσευχή. Νὰ μὴν μᾶς κλέψει πουθενὰ ὁ διάβολος καὶ ἔχουμε κάποια ἀδυναμία, κάποιο πάθος, τὸ ὁποῖο μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὸν Χριστό.

 Ὅποιος εἶναι ἑνωμένος μὲ τὸν Χριστό, αὐτὸς θὰ διακρίνει καὶ τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν. Θὰ διακρίνει τί εἶναι τοῦ Χριστοῦ καὶ τί εἶναι τοῦ διαβόλου.

 Καὶ θὰ ἔχει τὸ κουράγιο καὶ τὴν δύναμη νὰ κάνει καὶ κάποια θυσία γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Γιατί, ἂν δὲν εἶναι κανεὶς ἑνωμένος μὲ τὸν Χριστό, πῶς θὰ θυσιάσει καὶ κάτι ἀπὸ τὸν ἑαυτό του γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ;

 Ἄρα λοιπόν, τώρα περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη ἐποχή, ἐπειδὴ ἔρχονται καὶ οἱ πειρασμοὶ αὐτοί, πρέπει ἐμεῖς νὰ φροντίζουμε νὰ εἴμαστε ἑνωμένοι μὲ τὸν Χριστό. Εὔχομαι λοιπόν, μὲ τὴ Χάρη τοῦ Κυρίου νὰ εἶσθε καὶ ἐσεῖς πάντοτε ἕτοιμοι νὰ ἀντιμετωπίσετε κάθε ἐπερχόμενο πειρασμό.

 Προσευχηθεῖτε ὅμως νὰ μᾶς φωτίζει καὶ ἐμᾶς ὁ Θεὸς νὰ λέμε ὄχι τὰ δικά μας, ἀλλὰ τὰ τοῦ Θεοῦ ἅγια θελήματα καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ ἅγια δικαιώματα. Ὅπως λέμε καὶ στὴν Ἐκκλησία πολλὲς φορὲς «δίδαξον μὲ τὰ δικαιώματά σου»

 Εὔχομαι νὰ ἔχετε πάντοτε τὴν Χάρη τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ ἀγωνιζόμαστε ὅλοι ὑπὲρ τῆς ἀληθείας τοῦ Κυρίου μας καὶ ὑπὲρ τῆς ἁγίας μας πίστεως.

 «Ὅποιος εἶναι ἑνωμένος μέ τόν Χριστό, 
αὐτός θά διακρίνει καί τά σημεῖα τῶν καιρῶν»

 Ἀρχ. Γεώργιος Kαψάνης

 

(Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ ἄρθρο «Ἡ στάσις τῶν χριστιανῶν ἀπέναντι στὸ ἠλεκτρονικὸ φακέλωμα καὶ ὁ 666». Ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ – Ἔτος 1997» – Ἔκδοση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου)

Αρχ. Γέωργιος Καψάνης, μήνυμα ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Πάσχα

Μήνυμα ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Πάσχα

Ἀρχιμανδρίτου Γεωργίου Καθηγουμένου Ἱ. Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου

1984

Ἀνάστασιν Χριστοῦ
Θεασάμενοι

Τήν ἁγία καί λαμπρά νύκτα τῆς Ἀναστάσεως, στόν ὄρθρο και στήν Θεία Λειτουργία ὅλα ἀστράπτουν καί λάμπουν στό φῶς τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου μας.

Τό φῶς αὐτό φωτίζει καί χαροποιεῖ τούς Χριστιανούς καί ὅλη τήν κτίσι, ὁρατή καί ἀόρατο, «οὐρνόν τε καί γῆν καί τά καταχθόνια» (Ἀναστάσιμος Κανών).

Ὁ Ἀναστάς Κύριος ἔρχεται ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ Του καί ἐκπληρώνει τήν ὑπόσχεσί Του: «ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαράν γενήσεται...καί την χαράν ὑμῶν οὐδείς αἴρει ἀφ’ ὑμῶν» (Ἰωάν. ιστ΄, 20,22).  Ἡ χαρά τῆς Ἀναστάσεως εἶναι ἀναφαίρετος.  Εἶναι ἡ μόνη ἀληθινή χαρά.

Ὁ μεγάλος θεολόγος τῆς Ἐκκλησίας μας ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς μᾶς ἐξηγεῖ ὅτι ὁ Κύριος ἔγινε ἄνθρωπος «ἵνα γένηται τῆς ἀναστάσεως καί τῆς αἰωνίου ζωῆς ἀρχηγός καί πίστωσις, λύσας τήν ἀπόγνωσιν ΄ἵνα υἱός ἀνθρώπου γενόμενος καί τῆς θνητότητος μεταβαλών υἱούς Θεοῦ τούς ἀνθρώπους ἀπεργάσηται, κοινωνούς ποιήσας τῆς θείας ἀθανασίας» (Περί τῆς κατά σάρκα τοῦ Κυρίου ἡμῶν οἰκονομίας).

Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός εἶναι λοιπόν ὁ ἀρχηγός καί ἡ βεβαίωσις τῆς ἀναστάσεως καί τῆς αἰωνιοτητός μας. Ἔγινε ἄνθρωπος καί συμμερίστηκε τήν θνητότητά μας, ὥστε νά μᾶς κάνῃ υἱούς Θεοῦ, κοινωνούς τῆς θείας ἀθανασίας. Ἕτσι ἔλυσε τήν ἀπόγνωσι.

Πράγματι, ὅ,τι καί νά κάνῃ ὁ ἀλύτρωτος ἀπό τόν θάνατο ἄνθρωπος, στό τέλος τόν περιμένει ἡ ἀπόγνωσις, γιατί ὅλα «θάνατος διαδέχεται. Ὅλα ἐκμηδενίζονται καί ἀφανίζονται.

Ὁ ἑνωμένος ὅμως μέ τόν Ἀναστάντα Ἰησοῦ ἄνθρωπος, ὅσα βάσαννα, δοκιμασίες, ἀρρώστιες, κατατρεγμούς, θανάτους καί ἐάν περάσῃ, στό βάθος ἔχει χαρά, γιατί γνωρίζει ὅτι συμμετέχει στόν Σταυρό τοῦ Κυρίου του συμμετέχει στήν Ἀνάστασι καί τήν αἰώνιο ζωή Του.