Eἶμαι ἕνας ἀπό τούς χιλιάδες
πτυχιούχους τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης,
ἡ ὁποία διεθνῶς εἶναι γνωστή ὡς ἡ Σχολή τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, ὡς
ἡ Σχολή τῶν Πατερικῶν Σπουδῶν. Λυποῦμαι τώρα βαθύτατα, διότι μία
μεγάλη μερίδα Καθηγητῶν θέλουν νά τήν μετατρέψουν καί σέ Σχολή Ἰσλαμικῶν
Σπουδῶν. Ἦταν μία Σχολή τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ Εὐαγγελίου πού γίνεται
τώρα Σχολή καί τοῦ Κορανίου.
Ὁ Ἅγιος
Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, ὁ Εὐαγγελιστής τῆς ἀγάπης -τῆς ἀληθινῆς ἀγάπης,
πού εἶναι συνδεδεμένη μέ τήν Ἀλήθεια, γιατί χωρίς τήν Ἀλήθεια εἶναι
ψευτοαγάπη καί ὑποκρισία- γράφει ὅτι «πολλοί πλάνοι εἰσῆλθαν εἰς
τόν κόσμον, οἱ μή ὁμολογοῦντες Ἰησοῦν Χριστόν ἐρχόμενον ἐν σαρκί· οὗτος ἐστίν ὁ πλάνος καί ὁ Ἀντίχριστος... εἴ τις ἔρχεται
πρός ὑμᾶς καί ταύτην τήν διδαχήν οὐ φέρει, μή λαμβάνετε αὐτόν εἰς οἰκίαν
καί χαίρειν αὐτῷ μή λέγετε· ὁ γάρ λέγων αὐτῷ χαίρειν
κοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς» (Β΄ Ἰω., 7-11). Μᾶς λέγει,
δηλαδή, ὅτι ὅποιος ἔρχεται καί σᾶς διδάσκει ὅτι ὁ Χριστός δέν εἶναι
Θεός, ὅπως διδάσκει τό Κοράνιο καί ὁ Μωάμεθ, οὔτε νά τόν χαιρετᾶτε,
οὔτε νά τόν βάζετε στό σπίτι σας γιατί ἐκφράζει τόν Ἀντίχριστο.

Σέ
κάποια περίπτωση, μάλιστα, πού ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης πληροφορήθηκε
ὅτι σέ δημόσιο λουτρό στήν Ἔφεσο εἶχε πάει προηγουμένως γιά νά πλυθεῖ
ὁ αἱρετικός Κήρινθος, αἱρετικός -καί ὄχι- ἀλλόθρησκος, εἶπε στούς μαθητές
του νά μήν εἰσέλθουν καί ἐκεῖνοι στό λουτρό διότι θά πέσει νά τούς πλακώσει.
Ἐμεῖς ἄραγε πῶς μποροῦμε νά συνυπάρχουμε μέ τούς ἰσλαμιστές κάτω μάλιστα
ἀπό τήν στέγη μιᾶς τόσο ἱστορικῆς Ὀρθοδόξου Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς
πατρίδος μας; Θά πέσει ὄντως ἡ στέγη νά μᾶς πλακώσει!
Καί
ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, πού γιορτάζουμε ἐφέτος τά τριακόσια ἔτη
ἀπό τήν κοίμησή του, ζώντας κάτω ἀπό τό Ἰσλάμ τῶν Μωαμεθανῶν κατακτητῶν
λέγει ὅτι ὁ Ἀντίχριστος ἔχει δύο ὑπουργούς, δύο διακόνους, τόν πάπα
καί αὐτόν πού ἔχουμε πάνω ἀπό τό κεφάλι μας, ἐννοώντας τό Ἰσλάμ τῶν Τούρκων.
Δέν
ὑπάρχει οὔτε ἕνας Ἅγιος, οὔτε ἕνας Πατήρ τῆς Ἐκκλησίας πού νά ἀντιμετωπίζει
μέ ἀπάθεια, μέ κατανόηση, ἀκόμη καί μέ ἀνεκτικότητα τό Ἰσλάμ. Γι’
αὐτό καί ὑπάρχει τέτοια σπουδή γιά νά ἐξοστρακιστοῦν ἀπό τήν Ὀρθόδοξη
θεολογία καί τήν ὀρθόδοξη Ἑλλάδα οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας. Πρόκειται
δηλαδή γιά ἐσωτερικό πόλεμο, γιά δολιοφθορά, γιά ἅλωση ἐκ τῶν ἔσω.
Πρόκειται γιά τήν ἐνδοτικότητα τῶν δῆθεν ἐκσυγχρονιστῶν οἰκουμενιστῶν,
τῶν παπόφιλων καί φιλοϊσλαμιστῶν, τῶν μετανεωτερικῶν καί μεταπατερικῶν
θεολόγων. Εἶναι τά «ροσόλια τῆς ἀγάπης», πού ἔλεγε ὁ μακαρίτης ὁ Κόντογλου,
ἡ ψευτοευγένεια, ἡ ψευτοδιανόηση καί ἡ θολοκουλτούρα∙ οἱ κάθε λογῆς πλάνες καί αἱρετικές
θεωρίες, ὅπως τῆς μεταπατερικῆς καί συναφειακῆς θεολογίας, πού ἐκτρέφονται
στά ἐκκολαπτήρια τοῦ νεωτερισμοῦ, ὅπως τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας
τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δημητριάδος, τοῦ Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου,
τοῦ Θεολογικοῦ Συνδέσμου «Καιρός» κ.λπ.
Καί
καταλήγουμε, δυστυχῶς, ἔτσι νά ὑπάρχουν Ἱεράρχες, κληρικοί καί λαϊκοί
θεολόγοι πού, ἐνῶ ὑποστηρίζουν τόν θρησκειολογικό χαρακτήρα τοῦ μαθήματος
τῶν Θρησκευτικῶν ἀντί τοῦ ὁμολογιακοῦ, ἀποδέχονται -ὅπως καί οἱ ἀρχιερεῖς
τῆς Θράκης μας- τήν ἵδρυση Τμήματος Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν καί τήν διδασκαλία
τοῦ Κορανίου, μέ καθαρά ὁμολογιακό χαρακτήρα, στήν Θεολογική Σχολή τῆς Θεσσαλονίκης.