ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΜΕ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ!

ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΜΕ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ!
277 Σωματεία και Φορείς ζητούν παρέμβαση Πρωθυπουργού!
14 Δεκεμβρίου 2020

 

Με ανοικτή επιστολή, 277 Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία & Πολιτιστικοί Φορείς προβαίνουν σε γενική διαμαρτυρία για την απόφαση του Πρωθυπουργού να κρατήσει ουσιαστικά κλειστές τις Εκκλησίες τις ημέρες των Εορτών, ανακοινώνοντας συμμετοχή μόνο 9 πιστών τα Χριστούγεννα και τα Θεοφάνεια.  Η επιστολή εστάλη προς τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας κ. Κυριάκο Μητσοτάκη και κοινοποιείται στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και σε όλους τους Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς της επικράτειας. Σ' αυτή,  διατυπώνεται εντόνως το αίτημα εκατοντάδων χιλιάδων πιστών να ανοίξουν οι ιεροί Ναοί σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, σύμφωνα δηλαδή με τα μέτρα που τηρούνται και σε άλλους χώρους που είναι ήδη ανοιχτοί.

 

Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή:

 

Ζητούμε ανοιχτές εκκλησίες! Μη φυλακίζετε τις ψυχές μας!

«Ζητούμε ανοιχτές εκκλησίες! Μη φυλακίζετε τις ψυχές μας!»

Με αυτό το σύνθημα 180 Ορθόδοξα Χριστιανικά σωματεία -μαζί με τα παραρτήματά τους- από όλη την Ελλάδα, προβαίνουν σε γενική διαμαρτυρία για το κλείσιμο των εκκλησιών, ενόψει μάλιστα της επικείμενης μεγάλης εορτής των Χριστουγέννων.

 Αθήνα, 4 Δεκεμβρίου 2020

Προς τον
Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο
Αθηνών και πάσης Ελλάδος
κ.κ. Ι ε ρ ώ ν υ μ ο
και τους Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς
της Εκκλησίας της Ελλάδος

Μακαριώτατε,
Σεβασμιώτατοι,

Πρωτίστως θέλουμε να εκφράσουμε τη χαρά μας για την αποκατάσταση της υγείας σας, Μακαριώτατε, και ταπεινά προσευχόμαστε, ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ο Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, να σας χαρίζει αδιάπτωτη υγεία και να σας ενισχύει στο μεγάλο και δύσκολο έργο σας! Παράλληλα συμμετέχουμε στον πόνο πολλών αδελφών μας που δοκιμάζονται καθημερινά από την πανδημία, και μάλιστα πολλών Ποιμένων μας, και προσευχόμαστε θερμά για την υγεία όλων.

Πῶς θά ζήσουμε μέσα στόν σύγχρονο διωγμό τῆς Ὀρθοδοξίας.

~ Συνομιλία Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου με πρωτοπρ. Πέτρο Χιρς. 

Πρωτοπρ. Πέτρος Χιρς: "Πολλοί πιστοί φοβούνται πως δεν θα δούμε σύντομα μια άσπρη μέρα, πως έχει πολύ μέλλον ακόμα αυτή η κατάσταση μέχρι να γυρίσουμε στην κανονική μας ζωή. Και απορούν και μου λένε: "Τι θα κάνουμε;" Ιδιαίτερα από το εξωτερικό, έχω γράμματα πολλά και λένε: "Καλά εγώ είμαι μία ώρα από την εκκλησία και εκεί ο ιερέας μου δεν με αφήνει ούτε εξομολόγηση να κάνω. Πώς θα ζήσω; Τι να κάνω;" Υπάρχει πολλή αγωνία από τους πιστούς. Τι να τους πούμε;" 

Αρχιμ. Σάββας αγιορείτης: "Έχουμε το παράδειγμα των χριστιανών των πρώτων αιώνων. Οι οποίοι με μύριους κινδύνους πήγαιναν νύχτα και τελούσαν την θεία λειτουργία, κρυφά, μέσα στους τάφους των μαρτύρων, μέσα στις κατακόμβες, στα υπόγεια, με μύριες προφυλάξεις και με κίνδυνο της ζωής τους. Έτσι και τώρα το πρώτο που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι έχουμε έναν διωγμό. Δεν είναι αυτό ούτε τυχαίο ούτε αυθόρμητο. Είναι προσχεδιασμένο αυτό το θέμα του κορωνοϊού. Και υπάρχουν πάρα πολλά πειστήρια γι' αυτό και στο διαδίκτυο.

 

Πώς από χρόνια πριν, το 1980, ένα βιβλίο μιλάει γι' αυτό το πράγμα. Ή πως πριν από λίγο καιρό, μία γνωστή καμπαλίστρια, η Μαντόνα είχε κάνει αυτό το σόου, που έδειχνε τους ανθρώπους με τις μάσκες, - προβοσκίδες τις λέω εγώ. Αυτές όχι μόνο δεν προστατεύουν τον άνθρωπο, αλλά τον αρρωσταίνουν. Να το πούμε και αυτό. Μιλάω ως γιατρός τώρα. Η μάσκα δεν προστατεύει αυτόν που τη φοράει, αλλά τη φοράει για να προστατεύσει τους γύρω του. Αν δηλαδή είναι ασθενής, να μην μεταδώσει με τα σταγονίδια τον ιό. Ή αν είναι γιατρός και χειρουργεί, να μην μεταδώσει στον άνθρωπο, που έχει ανοιχτό μπροστά του, κάποια ασθένεια ή μόλυνση.  

Πρωτοπρ. Πέτρος Χιρς: "Πόσο μάλλον στον ναό." 

Αρχιμ. Σάββας αγιορείτης: "Πολύ περισσότερο μέσα στον ναό. Είναι απαράδεκτο. Είναι ολιγοπιστία. Είναι όπως είπαμε, βλασφημία του αγίου Πνεύματος. Αν το κάνουμε αυτό (το να φοράμε μάσκες) ή αν δεν φυλάμε τις άγιες εικόνες, που αποτελούν πηγή αγιασμού. Σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες και μάλιστα της εβδόμης Οικουμενικής Συνόδου, όποιος δεν προσκυνά τις ιερές εικόνες αφορίζεται. Δηλαδή κόβεται (αποκόπτεται) από την εκκλησία. Είναι νεκρός πνευματικά. Αυτός δηλαδή ο άνθρωπος, δεν έχει σωτηρία, εάν δεν προσκυνά τις άγιες εικόνες. Είναι θέμα πίστεως, θέμα δογματικό, θέμα Ιερών Κανόνων. 

Και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να καλυφθεί κάποιος, δεν μπορεί δηλαδή να πει το είπε ο επίσκοπος, οπότε δεν θα το κάνω. Ο απόστολος Παύλος τι μας έλεγε; "Και εγώ ο ίδιος να σας πω κάτι άλλο, από αυτό που σας έχω πει μέχρι τώρα ή και άγγελος εξ ουρανού να σας το πει, δεν θα τον ακούσετε. Πόσο μάλλον ένας άνθρωπος, ένας επίσκοπος ή και σύνοδος ακόμα ολόκληρη ή και όλες οι σύνοδοι, - και πανορθόδοξος να γίνει, - που θα μας απαγορεύει την προσκύνηση των ιερών εικόνων ή τη θεία μετάληψη ή την προσκύνηση της χειρός του ιερέως, αυτό είναι αντίθετο με τους ιερούς κανόνες και δεν επιτρέπεται να υπακούσουμε. Σε καμία περίπτωση." 

Πρωτοπρ. Πέτρος Χιρς: "Μερικοί λένε: Θα κάνουμε υπόκλιση μπροστά στην εικόνα και δεν θα τη φυλάμε". 

Περί της εκκοσμίκευσης του Μυστηρίου της Ευχαριστίας λόγω Covid-19

Κώστας Νούσης 
Θεολόγος – φιλόλογος - Μ.Th.

Η κατάσταση άρχισε να ξεφεύγει ανησυχητικά. Με επίκεντρο, δυστυχώς, τον τρόπο μετάδοσης της Θείας Ευχαριστίας. 

Οι εικόνες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και οι ειδήσεις που καταφθάνουν, κυρίως από πλευράς ορθοδόξων επισκόπων και ιερέων, εξάπαντος αποκαρδιωτικές. 

Αναρωτιέσαι ολοένα και περισσότερο πού θα βρίσκουμε την Ορθοδοξία σε λίγα χρόνια… 

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι τα όρια ανάμεσα στον φονταμενταλισμό και στον υγιή ζηλωτισμό εύκολα μετακινούνται αυτές τις μέρες λόγω της απρόβλεπτης, για τις αμαρτίες μας, πανδημίας. 

Δεν μπορούμε, ωστόσο, να μη διαισθανθούμε ότι παραβιάζονται οι κόκκινες γραμμές και σε θέματα δογματικά, ουσιώδη της χριστιανικής πίστεως, η υπέρβαση των οποίων αποδομεί σταδιακά το όλο οικοδόμημα της Εκκλησίας. 

Ας περιπτωσιολογήσουμε ενδεικτικά. Όταν ξέσπασε η σύγχρονη λοιμική, αυθαιρέτησαν διάφορες Τοπικές Εκκλησίες στον τρόπο μετάδοσης της Θ. Κοινωνίας. 

Είδαμε πλαστικά κουταλάκια, απολυμαντικά και άλλα συναφή. Στην αρχή τρομάξαμε οι περισσότεροι.  

Βλέπουμε, εντούτοις, να παγιώνονται τα τραγελαφικά αυτά φαινόμενα στην μετά-covid εποχή, στην οποία εισήλθαμε πανηγυρικά. 

Στην Αυστρία ο Αρχιεπίσκοπος δήλωσε ότι θα τελείται η λειτουργία του αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου, δηλαδή χωριστά Άρτος και Οίνος. 

Και ερωτώ: άντε και ο άρτος είναι χωριστά, ο οίνος δεν είναι από κοινό αγιοπότηρο; Και δεν κοινώνησε από αυτό προηγουμένως ο ιερέας; Οπότε, μηδέν εις το πηλίκο. 

Ο Γερμανίας, επίσης, «υπετάγη» στις κρατικές διαταγές και διέταξε Λειτουργία άνευ Κοινωνίας, πρωτοφανές στα εκκλησιαστικά χρονικά – και αντιδογματικό, εφόσον καταλύεται η ίδια η κοινωνική φύση της Ευχαριστίας. 

Σε άλλη περίπτωση – Σέρβος Επίσκοπος – αφήνει τον εμβαπτισμένο Άρτο επί του μάκτρου, ώστε να τον λάβει ιδιοχείρως ο κάθε πιστός! 

Και όλα αυτά, ίνα μη μιανθώμεν από τα άχραντα και αμόλυντα Μυστήρια του Χριστού μας… 

Υπείκοντες στους άθεους και αντίχριστους νόες που δεν πιστεύουν σε τίποτε έξω από το εγώ τους. 

Το πιο τραγικό το άφησα για το τέλος: πήγε Ουκρανός ιερέας και τέλεσε τη Θεία Λειτουργία μέσα από το διαδίκτυο! 

Σε σύνδεση με τους πιστούς, προφανώς μέσω skype, έβαλε ο καθένας το ποτηράκι με το κρασί και λίγο ψωμάκι μπροστά στις οθόνες των υπολογιστών τους και ο ιερεύς διάβασε την ευχή της μεταβολής και έτσι κοινώνησαν, υποτίθεται, όλοι τους! 

Τι δείχνουν όλα αυτά και για ποιον λόγο είναι απορριπτέα; Το πρώτο είναι το χάος που επικρατεί και η ασυμφωνία ανάμεσα στους Ορθοδόξους. 

Αν υπήρχε περισσότερος σεβασμός στο Συνοδικό σύστημα και στο κέντρο, που είναι σήμερα το Φανάρι, δεν θα είχαμε όλα αυτά τα δυσάρεστα έως ανεπίτρεπτα πεπραγμένα. 

Αντί να τελούμε Λειτουργίες μέσω internet και να πλησιάζουμε σε πολλά – ανησυχητικό φαινόμενο – τις πρακτικές των ρωμαιοκαθολικών (π.χ. η εμβαπτισμένη θεία Κοινωνία που δίδεται στο χέρι λίγο απέχει από την όστια) θα έπρεπε να χρησιμοποιούμε την τεχνολογία για καλύτερο συντονισμό και συνεννόηση, πράγμα που στερούνταν η αρχαία Εκκλησία λόγω απουσίας της σχετικής τεχνογνωσίας και τεχνολογίας. 

Τουναντίον, βλέπουμε μια Ορθοδοξία «μπάχαλο» σε παγκόσμιο επίπεδο, κάμνοντας ο καθένας ό,τι του καπνίσει και χωρίς ιδιαίτερες συνέπειες. 

Το πιο ουσιαστικό τώρα: και τι πειράζει να υπάρχει ευελιξία στις λειτουργικές πρακτικές; Η απάντηση είναι ότι ήδη αυτή υπάρχει. 

Και θεολογικά ορίζεται ως «οικονομία». Όμως έχει και όρια. Όπως λέει και ο μέγας Παύλος: «πάντα μοι έξεστιν, αλλ’ ου πάντα συμφέρει». 

Και δεν συμφέρει επ’ ουδενί την Εκκλησία μας αυτή η εκκοσμικευτική κατρακύλα, στην οποία διαβλέπουμε έναν κοινό παρονομαστή: την έλλειψη της ορθόδοξης ευλάβειας και τη διάβρωση της ορθόδοξης παράδοσης. 

Αυτά, άλλωστε, είναι, μαζί με τον μυστικό ησυχαστικό χαρακτήρα της, τα ιδιάζοντα χαρακτηριστικά της Ορθόδοξης Εκκλησίας και γι’ αυτό ακριβώς είναι που πρέπει να τα προστατεύσουμε ως κόρη οφθαλμού. 

Με αυτά τα χαρακτηριστικά, σε αντίθεση με τις ετερόδοξες χριστιανικές κοινότητες, διαφύλαξε η Εκκλησία την αλήθεια του χριστιανισμού από τις δαιμονικές και εγκοσμιοκρατικές αλλοιώσεις. 

Νά μή μπλέξουμε στά “γρανάζια” τῶν σχεδίων τῶν ἀνθρώπων. Ἐμεῖς νά δοῦμε τί σχέδια ἔχει ὁ Θεός.

ΛΟΓΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ 

ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΗΜΩΝ ΑΡΧΙΜ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ 

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ 

ΤΗΣ Ι. ΜΟΝΗΣ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ 

ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗι ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (2020)

Ἀδελφοί καί Πατέρες, 

Εὐχαριστοῦμε πάνω ἀπό ὅλα τόν ἅγιο Θεό πού μᾶς ἀξίωσε νά φθάσουμε στήν ΣΤ΄ Ἑβδομάδα τῶν Νηστειῶν καί νά ἑορτάσουμε καί τόν Εὐαγγελισμό τῆς Παναγίας μας, πού εἶναι μία σωτήριος ἡμέρα γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους. Ὁ Εὐαγγελισμός τῆς Παναγίας μας φανερώνει τήν ἄπειρη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιά τόν ἄνθρωπο. Βλέπουμε ὅτι ὁ Θεός κυνηγάει τόν ἄνθρωπο γιά νά τόν σώσῃ. Καί τό σχέδιό του ἦταν νά γίνῃ καί ὁ Ἴδιος ἄνθρωπος γιά τήν δική μας σωτηρία. Ἀλλά φανερώνει, ὅπως ἀκούσαμε καί στήν ἀνάγνωσι ἀπό τόν λόγο τοῦ ἁγίου Νικολάου Καβάσιλα στόν Εὐαγγελισμό τῆς Θεοτόκου, τόν θησαυρό πού εἶχε μέσα στήν καρδιά της ἡ Παναγία μας, τήν ἀγάπη, τήν θυσία, τήν ὑπακοή, τήν ταπείνωσι, καί πρό παντός τήν πίστι καί τήν ἐμπιστοσύνη της στόν Θεό. Φανερώνει ἀκόμη καί τόν σεβασμό πού ἔχει ὁ Θεός στόν ἄνθρωπο. Δέν ἤθελε νἀ ἐπέμβῃ δυναμικά στήν Παναγία μας καί νά κατοικήσῃ μέσα της, προτοῦ νά πάρῃ καί τήν δική της συγκατάθεσι. Γι’ αὐτό μέχρι νά πῇ ἡ Παναγία μας τό «ἰδού ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατά τό ρῆμά σου» (Λουκ. α΄ 38) ὁ Θεός περίμενε. Καί ὅταν ἡ Παναγία μας παρεδόθη ἐξ ὁλοκλήρου στόν Θεό, τότε ἔγινε καί τό μέγα μυστήριο τῆς σωτηρίας μας καί ἀρχίζει ἀπό ἐκείνη τήν στιγμή τό ἔργο τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου μέ τήν σάρκωσι τοῦ Θεοῦ Λόγου μέσα της. 

Γι’ αὐτό καί εὐχαριστοῦμε τήν Παναγία μας. Καί νά ξέρουμε, ὅτι κάθε φορά πού καί ἐμεῖς παραδιδόμαστε στόν Θεό καί λέμε: «ἰδού, Κύριε, ὁ δοῦλός σου· γένοιτό μοι κατά τό ρῆμά σου», τότε ἔρχεται καί σέ μᾶς μέσα καί κατοικεῖ τό Ἅγιο Πνεῦμα, ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ, καί γινόμαστε ἄνθρωποι χαριτωμένοι. Ὁσάκις ὅμως ἐμεῖς παραβαίνουμε τόν νόμο τοῦ Θεοῦ, τότε φεύγει καί ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ. Εἶναι παράδειγμα γιά μᾶς ἡ Παναγία. 

Βλέπουμε ὅτι ἡ Παναγία πάντοτε εἶχε μία ἀνάπαυσι μέσα της, μία εἰρήνη. Καί μετά, ὅταν πῆγε στήν Βηθλεέμ γιά νά γεννήσῃ τόν Χριστό, δέν στενοχωριόταν πού δέν εὕρισκε τόπο γιά νά γεννήσῃ καί ὅτι χρειάσθηκε νά πάῃ σέ ἕνα σπήλαιο. 

Διότι ἤξερε ὅτι ἦταν στά χέρια τοῦ Θεοῦ. Εἶχε τόν Θεό προστάτη. Γι’ αὐτό πάντοτε εἶχε μία εἰρήνη, μία ἀγαλλίασι μέσα της, μία ἀνάπαυσι. Καί ὅταν ἔφυγε στήν Αἴγυπτο, τό ἴδιο. Καί ὅταν ἐπέστρεψαν πάλι πίσω στήν Ναζαρέτ, εἶχε ἡ Παναγία μας αὐτήν τήν εἰρήνη καί τήν ἀνάπαυσι μέσα της, διότι εἶχε τήν πίστι καί τήν ἐμπιστοσύνη της στόν Θεό. 

Ἔτσι καί ἐμεῖς, πού γινόμαστε μοναχοί καί ἀφιερωνόμαστε στόν Θεό,πρέπει νά ἔχουμε αὐτή τήν ἐμπιστοσύνη καί αὐτή τήν πίστι στόν Θεό. Φέτος μέ τήν Χάρι τοῦ Θεοῦ κάναμε καί πέντε Μεγαλοσχήμους Μοναχούς καί ἀκούσαμε τίς ὑποσχέσεις πού δίνει ὁ μοναχός, ὅτι πρέπει τά πάντα νά ἐγκαταλείψῃ γιά νά ἀγαπήσῃ τόν Θεό. Ὁ σκοπός μας εἶναι νά ἀγαπήσουμε τόν Θεό. Καί ἄν τό πετύχουμε αὐτό καί ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στόν Θεό καί δέν κλονίζεται ἡ πίστις μας καί ἡ ἐμπιστοσύνη μας σ’ Αὐτόν –ἐξ ἄλλου γι’ αὐτό ἐρχόμαστε στό μοναστήρι, ἐπειδή ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στόν Θεό–, τότε πάντοτε θά εἴμαστε ἀναπαυμένοι. Ὅ,τι καί νά συμβαίνῃ στήν ζωή μας, θά εἶναι γιά μᾶς μία ἀνάπαυσις, γιατί ξέρουμε ὅτι μέ ὅλα τά γεγονότα τῆς ζωῆς μας ὁ Θεός ἑτοιμάζει τήν σωτηρία μας. Διότι αὐτός εἶναι ὁ σκοπός τοῦ Θεοῦ: Νά σώσῃ τόν ἄνθρωπο. 

Τώρα, βλέπετε, ἔχουμε καί αὐτή τήν περίπτωσι μέ τόν κορονοϊό, ἐξ αἰτίας τοῦ ὁποίου ὑπάρχει μία ταραχή σ’ ὅλο τόν κόσμο. Ἐμεῖς ὀφείλουμε νά ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στόν Θεό. Ἀκούονται πολλά σενάρια. Ὅμως νά μή ἐμπιστεύεστε στό κάθε τί πού ἀκοῦτε, διότι ὁ κόσμος ἔχει τά σχέδιά του. Ἀλλά καί ὁ Θεός ἔχει τά δικά Του σχέδια. Πάνω ἀπό ὅλα εἶναι ὁ Χριστός. Ὁ Κύριος τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου εἶναι ὁ Χριστός. Ὁ Κύριος τῆς ἱστορίας εἶναι ὁ Θεός· δέν εἶναι οἱ ἄνθρωποι. Μποροῦν οἱ ἄνθρωποι νά λένε ὅ,τι θέλουν, νά προγραμματίζουν ὅ,τι θέλουν. Καί δέν θά μᾶς σώσῃ οὔτε ἡ Ἀμερική οὔτε ἡ Ρωσία οὔτε ἡ Κίνα… οὔτε ἄλλο τίποτε ἀπό τά τοῦ κόσμου· θά μᾶς σώσῃ μόνο ὁ Θεός. Νά μή μπλέξουμε σ’ αὐτά τά “γρανάζια” τῶν σχεδίων τῶν ἀνθρώπων. Ἐμεῖς νά δοῦμε τί σχέδια ἔχει ὁ Θεός. Σ’ ἐκεῖνα νά ἐμπλακοῦμε, νά ἀνακατευτοῦμε, σ’ ἐκεῖνα πού ὁ Θεός θέλει γιά μᾶς. Καί τί θέλει ὁ Θεός ἀπό μᾶς; Ὁ Θεός θέλει τήν μετάνοιά μας!

Ένας πρωτοφανής και ιδιότυπος διωγμός εναντίον της Εκκλησίας

Ένας Πρωτοφανής Ιδιότυπος Δ... by EpomeniToisAgPatrasi on Scribd

Ἀνοιχτή ἐπιστολή ἱερέως πρός τόν Πρωθυπουργό

Ἀνοιχτή ἐπιστολή π. Σαράντη πρός τόν κ. Πρωθυπουργό 

γιά τό θέμα τῆς ἀπαγόρευσης τοῦ Ἐκκλησιασμοῦ λόγω τοῦ κορωνοϊοῦ

Ἀμαρούσιον 23 Μαρτίου 2020 

    Ἐξοχώτατε κ. Πρωθυπουργέ τῆς Ἑλλάδος 

    κ. Μητσοτάκη 

   Ἀπευθυνόμαστε στήν ἐξοχότητά Σας, γιατί εἶσθε Ἐσεῖς πού ἀπαγορεύσατε τήν τέλεση τῆς Θείας καί Ἱερᾶς ὀρθοδόξου Λειτουργίας στούς ναούς τῆς φιλτάτης πατρίδος μας. 

Δέν ἀπευθυνθήκαμε πρός τό Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπό μας καί τούς κατά τόπους Μητροπολῖτες μας διότι καί αὐτοί ἔκαναν ἀπόλυτη ὑπακοή στό δικαιολογημένο κέλευσμά Σας. Ἔχετε ὡς ὑπεύθυνος ἀρχηγός τοῦ κράτους μας τήν πρώτη εὐθύνη γιά τήν ὑγεία ὅλων τῶν Ἑλλήνων καί λοιπῶν ἐν Ἑλλάδι πολιτῶν. Ἤδη μετά ἀπό τά ἐπιβληθέντα μέτρα Σας, τά ὁποῖα ὅλοι οἱ ἱερωμένοι καί οἱ πιστοί ἀγογγύστως συμμεριστήκαμε, ἡ πατρίδα μας ἔχει τούς λιγότερους νοσούντας καί ἐλάχιστους νεκρούς μέ τή βοήθεια τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τίς πρεσβεῖες τῆς Κυρίας Θεοτόκου Παναγίας Μητέρας Του. 

   Ταπεινά ἐπιθυμῶ νά Σᾶς συστηθῶ καί εἰλικρινά νά σᾶς πῶ, ὅτι δέν εἶμαι οὔτε ὁ καλύτερος, οὔτε ὁ εὐλαβέστερος τῶν κληρικῶν τῆς ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Θρηνῶ καί ὀδύρομαι γιά τίς ἀδιακρισίες μου, τά λάθη μου, τήν ἀμετανοησία μου, τίς ἁμαρτίες μου. Τόσο οἱ δικές μου ἁμαρτίες, ὅσο καί τῶν συνανθρώπων μου, πού ἐξομολογοῦνται σέ μένα, ἤ δέν ἐξομολογοῦνται, ἔχουν διαποτίσει τά στρώματα τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, γιαυτό καί ἐπιτρέπει ὁ Πανάγαθος Θεός τόσο οἱ ἀρχιερεῖς μας, ὅσο καί μεῖς νά φυλακιζόμαστε μέσα στά σπίτια μας και νά κλειδώνονται οἱ ἱεροί Ναοί μας. Ὅλοι μας ἀναγκαστήκαμε μέ πόνο ψυχῆς νά μήν ἀναπέμψουμε τίς ἀπαραίτητες ἱερές Ἀκολουθίες τῶν Χαιρετισμῶν τῆς Παναγίας, τῆς μεγάλης ἐπίσης ἑορτῆς τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, τῆς τρίτης Κυριακῆς τῶν Νηστειῶν. Ἡ δέ ἐθνική καί ἄκρως ἐκκλησιαστική ἑορτή τῆς 25ης Μαρτίου γιά πρώτη φορά στά χρονικά τῆς πατρίδος μας χάνεται κάτω ἀπό τόν πανικό τῆς ἐπιδημίας. 

 Ὑπηρετῶ πενήντα χρόνια στόν ἱερό ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου καί συνδέομαι πνευματικῶς μέ ἑκατοντάδες ἱερέων ἀνά τήν πατρίδα μας ὡς «δάσκαλός» τους στή Ριζάρειο ἐκκλησιαστική Σχολή. Ταπεινῶς φρονῶ, ὅτι ἐκφράζω τή μυστική φωνή πού βγαίνει ἀπό τίς ψυχές πάντων τῶν ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι χάρηκαν πού σᾶς εἶδαν νά ὁρκίζεσθε μπροστά στό ἱερό Εὐαγγέλιο καί νά κάνετε ὀρθόδοξα τό Σταυρό Σας. Τόσο οἱ ὡς ἄνω λειτουργοί, καθώς καί τά ὀκτώ τέκνα μου καί τά δέκα ἐννέα ἐγγόνια μου καί οἱ πολυπληθεῖς ἐνορῖτες μας, πού ἅπαντες σεβάστηκαν καί τήρησαν τίς δίκαιες ἐντολές σας, ἐναγωνίως ἐρωτοῦν: Εἶναι δυνατόν νά μήν τιμήσουμε λατρευτικά στούς ἁγιασμένους ὀρθοδόξους ἱερούς ναούς μας τή Μεγάλη Ἑβδομάδα καί τήν ἀνώτατη Ἑορτή τῶν ἑορτῶν καί Πανήγυρη τῶν πανηγύρεων, τήν Ἀνάσταση τοῦ Σωτῆρος μας; 

  Ἀκόμα καί ὁ Σουλτάνος ἀμέσως μετά τήν ἅλωση τῆς Βασιλευούσης, ἔδωσε τήν ἐλευθερία τελέσεως ὅλων τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν στόν Πατριάρχη πρόγονό μας, καταλαβαίνοντας, ἔστω καί γνωσιολογικά, ὅτι γιά τούς ὀρθοδόξους χριστιανούς ἡ λατρεία τους, ἡ θεόπνευστη λατρεία μας, μέ κορυφαία τή θεία Κοινωνία εἶναι ἀδιαπραγμάτευτη. Πῶς θά συγκρατήσουμε τούς πιστούς μας, πῶς θά τούς πείσουμε νά συνεχίσουν τήν ὑπακοή πρός τόν ἀνώτατο ἄρχοντα, τόν πρωθυπουργό μας, ἄν δέν ἄρετε τήν ἀπαγόρευση γι’ αὐτές τίς μεγάλες ἡμέρες τῶν Ἑορτῶν; Ἄν συνεχισθεῖ ἡ ἀπαγόρευση τῆς Θείας Λειτουργίας καί τῶν μοναδικῶν σέ κάλλος καί σέ θεραπευτική δύναμη ἱερῶν ἀκολουθιῶν τῆς Μ. Ἑβδομάδος, ὁ λαός μας θά καταρρακωθεῖ. Πῶς θά μπορέστε καί σεῖς ἀλλά καί ὅλοι ἐμεῖς, κλῆρος καί λαός, νά ψάλουμε θριαμβευτικά τό Χριστός Ἀνέστη ἐκ νεκρῶν… 

  Οἱ πιστοί μας μικροί καί μεγάλοι ξέρουν καί ψάλλουν μελωδικότατα καί ἐκ καρδίας τό Χριστός Ἀνέστη. Γνωρίζουν ὅτι ὁ Χριστός μας, τό δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἔκλινεν οὐρανούς καί κατέβη γιά τή δική μας σωτηρία, ὑπέστη τά φρικτά μαρτύρια, ὁ ἀναμάρτητος, γιά χάρη μας, διά τοῦ θεϊκοῦ θανάτου Του ἐπάτησε τό θάνατο καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωήν ἐχαρίσατο. Ὁ Χριστός Ἀνέστη φωνάζουν ὅλες οἱ γενεές τῶν ἀνθρώπων. Στά σύγχρονα ἀθεϊστικά καθεστῶτα, ἐκεῖ πού γινόταν ἡ πλύση ἐγκεφάλου ἀπό τούς πληρωμένους δασκάλους τῆς μισοθεΐας καί μισανθρωπίας, ἕνας ἄν φώναζε τό Χριστός Ἀνέστη μέσα στίς αἴθουσες ἀθεϊστικῆς διδασκαλίας, ὅλοι ἀπαντοῦσαν Ἀληθῶς Ἀνέστη. Στό Ἅγιον Ὄρος οἱ κάρες τῶν κεκοιμημένων μοναχῶν κινοῦνται καταφατικά καί ἑορταστικά ὅταν ἀκοῦνε τό Χριστός Ἀνέστη. Ὁ γέροντας τῶν Δανιηλαίων ἔδωσε ἐντολή σέ ἕνα ἐκ τῶν ὑποτακτικῶν του τήν ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως νά ἐπισκεφθεῖ τό ὀστεοφυλάκιο τῆς μονῆς τους καί νά ἀναφωνήσει τό Χριστός Ἀνέστη. Ὅλες οἱ εὐωδιάζουσες κάρες μαζί ἀνεφώνησαν τό Ἀληθῶς Ἀνέστη! 

   Ἐξοχώτατε κ. Πρωθυπουργέ, 

  Σέ ὁλόκληρη τήν ἱστορία τοῦ ἔθνους μας θεομηνίες, ἐπιδημίες, φυσικές καταστροφές καί ἄπειρες ἄλλες ἀτομικές καί πάνδημες δοκιμασίες ἀντιμετωπίζονταν μέ καταφυγή τοῦ λαοῦ καί τῶν ἐπωνύμων ἀρχόντων στήν ἐκκλησία, στίς παρακλήσεις, στίς λιτανεῖες καί στά ἱερά Μυστήρια. Ἡ κραταιά προστασία καί θεραπεία τοῦ λαοῦ ἦταν ἀποτέλεσμα τῆς εἰς Χριστόν πίστεως καί ὄχι μόνο τοῦ ἀναγκαστικοῦ ἀτομικοῦ ἐγκλεισμοῦ στό σπίτι.

   Θερμότατα, Σᾶς παρακαλοῦμε, κάνετε ἄλλο ἕνα Σταυρό, πέστε δύο λόγια στόν Πατέρα, τόν Υἱό καί τό Ἅγιο Πνεῦμα καί στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο Μητέρα μας. 

  Ταπεινῶς πιστεύουμε, ὅτι θά μᾶς ἐλευθερώσετε ἀπό τήν ἀπαγόρευση τελέσεως τῆς θείας Λειτουργίας. Μή στιγματίσετε τήν πρωθυπουργία Σας μέ μιά ἀσέβεια διαστάσεων. Διά τῆς εἰς Χριστόν πίστεως θά γραφθεῖτε στήν Ἱστορία ὡς φιλόστοργος, φιλάνθρωπος, φιλόθεος πρωθυπουργός τῆς Ἑλλάδος, ἀρεστός δηλαδή καί στόν ἐν Τριάδι Θεό καί σέ ὅλους τούς Ἕλληνες. 

Ἐλάχιστος ἐν πρεσβυτέροις, ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος 

ἐφημέριος Ἱ.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου. 

Κοινοποίηση: 
1. Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἰερώνυμον.
2. Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καί Ὠρωποῦ κ. Κύριλλον.
3. Ὑπουργόν Παιδείας καί Θρησκευμάτων κ. Νίκην Κεραμέως
4. Ὑπουργόν Ὑγείας κ. Βασίλειον Κικίλια.

Συγχώρεσέ μας Κύριε…(Για 10 τουλάχιστον λόγους)

ΣΥΓΧΩΡΕΣΕ ΜΑΣ ΚΥΡΙΕ 

1.Γιατί ἐνῶ εἴμαστε Κύριε, μία χώρα σκανδαλωδῶς εὐνοημένη στήν διάρκεια τῆς Ἱστορίας, ἀπό Ἐσένα, τήν Παναγία Μητέρα Σου καί ὅλους τούς Ἁγίους μας καί εἶναι ἀμέτρητες οἱ στιγμές στήν Ἐθνική καί προσωπική μας ἱστορία, πού μᾶς πῆρες στήν ἀγκαλιά Σου καί μᾶς ἔσωσες, ἐμεῖς μέ ἕνα Tweet(!) τοῦ πρωθυπουργοῦ μας, Σοῦ δηλώσαμε ἐπίσημα ὅτι δέν Σέ χρειαζόμαστε πλέον ! 

2.Γιατί αὐτήν τήν ὥρα πού κυριαρχεῖ ὁ φόβος τοῦ θανάτου, τά super market, τά Pet shops! καί οἱ τράπεζες, (οἱ ναοί τοῦ χρήματος) μᾶς εἶναι ἀπαραίτητα γιά νά λειτουργοῦν, (κι ἄς κινδυνεύουμε νά κολλήσουμε καί ἐκεῖ), ἀλλά ΟΧΙ οἱ ναοί σου Χριστέ μας! 

3.Γιατί τά delivery τοῦ φαγητοῦ μᾶς εἶναι ἀναγκαῖα, ἀλλά ΟΧΙ οἱ «delivery» (ἱερεῖς) τοῦ δικοῦ Σου Σώματος και Αἴματος, Χριστέ μας ! 

4.Γιατί ΕΜΕΙΣ οἱ πιστοί Σου, οἱ βαπτισμένοι καί μυρωμένοι ντρεπόμαστε καί φοβόμαστε νά πιάσουμε τό μάκτρο τοῦ Ἁγίου Ποτηρίου, νά φιλήσουμε τίς Ἱερές Εἰκόνες καί νά πάρουμε τήν εὐχή τῶν ἱερέων μας. Φοβόμαστε μάλιστα (ὤ τῆς βλασφημίας! ) νά πλησιάσουμε καί στό Ποτήριο τῆς Ζωῆς! Βάζουμε ὅμως δεξιό λογισμό Χριστέ μας καί ἰσχυριζόμαστε ὅτι τό κάνουμε ἀπό ἀγάπη γιά νά προστατέψουμε τούς ἀδελφούς μας. Στό super market ἐξακολουθοῦμε ὅμως νά πηγαίνουμε Χριστέ μας καί ἄς κινδυνεύουμε καί ἐκεῖ! Μή μᾶς παρεξηγεῖς Χριστέ μας, πού ἐκεῖ ἡ ἀγάπη μας ἀτονεῖ λίγο! 

5. Συγχώρεσέ μας Κύριε γιατί ἀντί νά γίνουν οἱ ναοί τῶν πολιούχων μας, τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, τοῦ Ἁγίου Διονυσίου, τοῦ Ἁγίου Ἀχιλλίου, τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέα κ.α., καθημερινά φυλάκια τελέσεως τῆς Θείας Λειτουργίας, γιά νά μεσιτεύσουμε γιά τούς ἀσθενεῖς καί τούς ἤρωες ἰατρούς καί νοσηλευτές, ΕΜΕΙΣ τήν ἀπαγορεύουμε ἀκόμη καί στά μοναστήρια! Γιά νά εἴμαστε «προστατευμένοι» Χριστέ μου, ἀπό σένα, γιατί τελικά φαίνεται ὅτι εἶσαι λίγο «Κίνδυνος» καί ὄχι Πηγή τῆς Ζωῆς ὅπως μᾶς ἔλεγες! 

6. Συγχώρεσέ μας Κύριε γιατί ΟΥΤΕ μέ 5 ἄτομα μέσα στόν ἱερό Ναό, δέν θέλουμε νά τελέσουμε τήν Θεία Λατρεία Σου,( ἐνῶ ὅλοι μας ἀνεχόμαστε 30 ἄτομα σέ ἕνα super market)! 

7. Συγχώρα μας Κύριε, γιατί στήν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα μας, ἐργοδότες ἀπειλοῦν ἐργαζομένους μέ ἀπόλυση, νέα παιδιά ἀπειλοῦν τούς ἠλικιωμένους γονεῖς μέ ἀπομόνωση καί σύζυγοι ἀπειλοῦν τίς συζύγους τους μέ διώξιμο ἀπό τό σπίτι, ὡς ἐπικίνδυνους, ἐπειδή θέλουν νά ἐκκλησιάζονται καί νά κοινωνοῦν τοῦ Ἁγίου Σώματος καί Αἵματός Σου! 

8. Συγχώρεσέ μας Κύριε γιατί θά καθόμαστε μέ τίς πιτζάμες μας στό σπίτι καί θά βλέπουμε live(ζωντανά) ἀπό τηλεοράσεως τήν Προσκύνηση τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σου Σταυροῦ ἀλλά καί τόν Εὐαγγελισμό τῆς Ὑπεραγίας μας Θεοτόκου, πού ἐπειδή εἴμαστε καί πιστός λαός, τόν συνδέσαμε μέ τήν Ἐθνική μας Ἐπανάσταση τοῦ 1821. Μπορεῖ μάλιστα, ὅπως μᾶς λένε οἱ ἀρμόδιοι, νά δοῦμε live καί τά Ἅγια Πάθη ἀλλά καί τήν Ἀνάστασή Σου! Συγχώρα μας Κύριε, ἀλλά τοῦ χρόνου στά 200 χρόνια ἀπό τό 1821, πού ἔγινε πρῶτα γιά τοῦ Χριστοῦ τήν Πίστη τήν Ἁγία, ἐμεῖς θά Σέ τιμήσουμε διπλά καί τρίδιπλα! Ἄς φύγει ὅμως αὐτό τό κακό πρῶτα Χριστέ μας! Τώρα δυσκολευόμαστε! 

9. Συγχώρεσέ μας Κύριε, γιατί ὅλοι μας ἀπό τούς ποιμένες μας μέχρι τόν τελευταῖο πιστό (μέ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις) ἀκόμη καί τώρα δέν μιλᾶμε γιά τό πρῶτο πρᾶγμα πού θα ἔπρεπε ὡς Χριστιανοί νά διαλαλήσουμε. Τήν ἀνάγκη γιά ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ἀλλά καί ΕΘΝΙΚΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ καί ἀλλαγή πορείας ἀπό τίς δεκάδες ἀντικείμενες στό Νόμο τοῦ Θεοῦ πράξεις καί ἀποφάσεις μας, πού ἀποδεδειγμένα κατά τούς Ἁγίους Πατέρες, ἀπομακρύνουν τήν χάρη καί τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Συγχώρεσέ μας πού ΝΤΡΕΠΟΜΑΣΤΕ νά μιλήσουμε στήν τεχνοκρατική κοινωνία μας, γιά τό ἔσχατο καί πλέον ἀποτελεσματικό ὄπλο πού εἴχαν οἱ πρόγονοί μας σέ τέτοιες περιπτώσεις, τίς ΛΙΤΑΝΕΙΕΣ τῶν θαυματουργῶν λειψάνων τῶν Ἁγίων Σου, Κύριε! Τίς θυμόμαστε βεβαίως καί τίς τιμᾶμε ποῦ καί ποῦ, ἀλλά ΔΕΝ τίς πιστεύουμε Κύριε! 

10. Συγχώρεσέ μας Κύριε τελικά, γιατί ὡς Χριστιανοί Βαπτισμένοι και Μυρωμένοι, θά ἔπρεπε νά εἴμαστε πιό συμφιλιωμένοι μέ τήν ἰδέα τοῦ θανάτου, ἄν ἐπιτρέψεις Ἐσύ νά ἔλθει, καθώς Ἐσύ Εἶσαι ὁ Νικητής τοῦ θανάτου, ὁ ἕνας και μοναδικός Ζωοδότης! Συγχώρεσέ μας Κύριε ὅμως, γιατί αὐτή εἶναι μία εἰδική περίπτωση, πού ἡ Ἐκκλησία πού Ἐσύ ὁ Ἴδιος ἲδρυσες μέ τό Αἴμα Σου, πρέπει νά κάνει λίγο στήν ἄκρη! Τά Ἱερά Σου Μυστήρια, δέν μᾶς εἶναι τόσο ἀπαραίτητα τώρα Χριστέ μου! Μήν μᾶς παρεξηγεῖς Κύριε, ἀργότερα, βεβαίως καί θά σέ λατρέψουμε, πιό τιμητικά, μέ ὡραίους πανηγυρικούς καί μέ μεγάλες λαμπάδες καί θά ξανακοινωνήσουμε βεβαίως, Σοῦ τό ὑποσχόμαστε… ἀλλά ὄχι τώρα Χριστέ μας… ! 

Συγχώρεσέ μας Κύριε…! 

Μία ὁμάδα ὁλιγόπιστων Χριστιανῶν 

Μόνο γιά τήν ἀντιγραφή, Φ.Κεμεντζετζίδης

“Η Πνευματική αντιμετώπιση της πανδημίας του Κορωνοϊού”

Δέν σταματοῦν οἱ Ἀκολουθίες στήν Ἱ. Μ. ΛΕΜΕΣΟΥ

Μητροπολίτης Λεμεσοῦ κ.κ. Ἀθανάσιος

Σέ ὁμιλία του στόν Β΄ κατανυκτικό ἑσπερινό τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς στίς 15-3-2020, ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσοῦ κ.κ. Ἀθανάσιος, μίλησε γιά τήν πνευματική ἀντιμετώπιση τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ. Τόνισε τήν ἀνάγκη γιά προσευχή καί μετάνοια καί ἔθεσε τό ἐπίκαιρο φλέγον θέμα στήν ὀρθόδοξη ἁγιοπνευματική βάση του.

Ἀκολουθεῖ ἀπομαγνητοφωνημένη ἡ ὁμιλία του:

Όπως θα έχετε πληροφορηθεί, λόγω των εκτάκτων μέτρων ανθρωπίνης προστασίας τα οποία εξήγγειλε η Πολιτεία, και η Εκκλησία μας μη θέλοντας να φανεί ανυπάκουη στις εντολές αυτές ανέστειλε τις κατηχητικές ομιλίες και τις άλλες συνάξεις τις οποίες είχε προγραμματίσει κάθε ενορία και η Μητρόπολίς μας.

...Βεβαίως ό,τι είναι δυνατόν ανθρωπίνως να πράξουμε, πρέπει να το κάνουμε και ευχαριστούμε τους υπευθύνους και επιστήμονας και πολιτικούς και κυβερνώντες, οι οποίοι μας διδάσκουν και μας δείχνουν πώς πρέπει να αντιμετωπίσουμε την δυσκολία αυτή στην οποία βρισκόμαστε. Δεν παραγνωρίζουμε την πραγματικότητα της δυσκολίας. Αλλά σίγουρα ως άνθρωποι της Εκκλησίας έχουμε κι έναν δικό μας τρόπο με τον οποίο κρίνουμε και αξιολογούμε και αξιοποιούμε τις περιστάσεις οι οποίες συναντούν κάθε φορά την ζωή μας.

Έτσι, λοιπόν, κι αυτήν την περίσταση κι αυτήν την δυσκολία θα την αντιμετωπίσουμε με όλα τα προβλεπόμενα ανθρώπινα μέσα, επιστημονικά και άλλα, αλλά σίγουρα πάνω απ’ όλα με την πίστη μας στον Χριστό, στην Παναγία μας, στούς αγίους της Εκκλησίας μας. Και η Εκκλησία πάντοτε στις δύσκολες ώρες μας διδάσκει και μας προτρέπει να προσευχόμαστε. Αυτή η κρίσις θα αντιμετωπιστεί και μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με προσευχή. Χρειαζόμαστε προσευχή, πάρα πολλή προσευχή. Χρειαζόμαστε ανθρώπους οι οποίοι να έχουν δύναμη προσευχής τέτοια που να μπορεί να ανατρέψει τα δεδομένα του κόσμου όλου. Γιατί τελικά μόνο η προσευχή μπορεί να ανατρέψει την πορεία των γεγονότων. Τα υπόλοιπα είναι ανθρώπινα. Καλά είναι και αυτά και ωφέλιμα, αλλά η προσευχή μπορεί πραγματικά σε στιγμή χρόνου να τα ανατρέψει όλα και να εξαφανίσει όλην αυτήν την δυσκολία, η οποία όμως έχει και την καλή της πλευρά, γιατί μας διδάσκει πολλά πράγματα. Μας διδάσκει την αδυναμία μας, μας διδάσκει την ματαιότητα των ανθρωπίνων πραγμάτων. Μας διδάσκει ότι όλα αυτά που ζούμε γύρω μας είναι παρερχόμενα. Και πρέπει να καταλάβουμε ότι το πρώτο ζήτημα και το πρώτο αίτημα που πρέπει να έχουμε είναι η Βασιλεία του Θεού. Όπως ο Κύριος μάς λέγει στο άγιο Ευαγγέλιο: «Ζητεῖτε πρῶτον τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» και όλα τα υπόλοιπα θα σας τα δώσει ο Χριστός, ο Κύριος της Δόξης. Πρέπει να ζητούμε την Βασιλεία του Θεού. Αυτό είναι η πραγματική μας ανάγκη. Αυτό είναι που χρειαζόμαστε όλοι. Τα υπόλοιπα, και αυτά χρειάζονται, αλλά ο Θεός ξέρει τις ανάγκες μας.

Έτσι, λοιπόν, μας καλεί η Εκκλησία σε αγώνα προσευχής. Προσευχή, η οποία να βγαίνει μέσα από μετάνοια και από ταπείνωση. Να μετανοήσουμε εμείς. Για τις δικές μας προσωπικές αμαρτίες. Για τις αμαρτίες των αδελφών μας. Για την αμαρτία του κόσμου όλου. Και να προσφέρουμε στον Θεό δύναμη προσευχής βγαλμένη μέσα από ταπεινή και μετανοούσα καρδία. Για να γίνει ίλεως ο Θεός και να ανατρέψει τον ρουν των γεγονότων. Εάν προσευχόμαστε, τότε όλα θα ανατραπούν. Εάν δεν προσευχόμαστε, τότε θα ακολουθήσουν τήν ανθρώπινη πορεία, που δεν ξέρουμε ποια θα είναι και πως θα εξελιχθεί.

Οι Εκκλησίες πάντως θα παραμείνουν ανοιχτές. Η λατρεία του Θεού δεν θα σταματήσει ουδέποτε. Οι ιερείς μας και όλοι μας θα είμαστε στην θέση αυτή, στην οποία μας έταξε ο Θεός, ως ποιμένες της Εκκλησίας. Και θα προσφέρουμε τις προσευχές μας και τις ακολουθίες μας καί την λατρεία του Θεού και την Θεία Ευχαριστία υπέρ ολου του κόσμου, υπέρ ολου του Αδάμ. Όποιος θέλει μπορεί να έρχεται. Όποιος αισθάνεται δυσκολία ή αδυναμία ή ο,τιδήποτε άλλο, μπορεί να πράξει κατά την συνείδησή του. Εμείς δεν μπορούμε να κρίνουμε κανέναν άνθρωπο. Προσευχόμαστε υπέρ όλου του κόσμου, υπέρ όλου του Αδάμ, υπέρ όλου του ανθρωπίνου γένους.

Θα διερωτηθεί κάποιος : «Εμείς που ερχόμαστε στην Εκκλησία δεν θα αρρωστήσουμε;»

«Θα αρρωστήσω και θα πεθάνω». Ποιος είπε ότι θα μείνει αθάνατος σ’ αυτόν τον κόσμο;

Φέραμε τον κορωνοϊό να μας πει ότι μια μέρα θα πεθάνουμε; Φέραμε τον κορωνοϊό να μας πει ότι μια μέρα θα αρρωστήσουμε;

Οι άγιοι 40 μάρτυρες τι είπαν; «Ποιήσωμεν τήν ανάγκην φιλοτιμίαν». Αφού μια μέρα θα πεθάνουμε που θα πεθάνουμε, ας πεθάνουμε τουλάχιστον τίμιοι με τον εαυτό μας και ενώπιον του Θεού ευάρεστοι. Και ας έχουμε μνήμη θανάτου.

Ο άγιος Νεόφυτος ο συμπατριώτης μας έλεγε ότι «ἀγαθόν ὑπέρτερον παντός ἀγαθοῦ, Θεοῦ φόβος καί μνήμη θανάτου». Να μας ενθυμίζει την έξοδό μας από αυτόν τον μάταιο κόσμο και την παράστασή μας ενώπιον του Θεού.

Τι μας προσφέρει η Εκκλησία; Την αφοβία. Τη νίκη κατά του φόβου του θανάτου. Τον βιολογικό θάνατο θα τον περάσουμε όλοι ανεξαιρέτως. Τον πνευματικό θάνατο όμως δεν θα τον περάσει ο άνθρωπος που πιστεύει στον Θεό. « Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ θάνατον οὐ μή θεωρήσει εἰς τόν αἰῶνα», λέει ο Κύριος. Αυτός που πιστεύει σε Μένα δεν θα δει θάνατο ποτέ. Βιολογικό σίγουρα, αλλά πνευματικό όχι. Και αυτός ο θάνατος μάς φοβίζει. Ο πνευματικός θάνατος, ο αιώνιος χωρισμός μας από τον Δε-σπότη Χριστό. Αυτό μας τρομάζει, δεν το θέλουμε, δεν το επιδιώκουμε. Το απευχώμεθα , γιατί είναι αιώνιος χωρισμός, αιώνιος θάνατος. Ο βιολογικός είναι άχρι καιρού, είτε είμαστε άγιοι είτε είμαστε αμαρτωλοί θα διέλθουμε την πύλη του βιολογικού θανάτου.

Αλλά πορευόμαστε προς το Πάσχα, στην Ανάσταση του Χριστού που επάτησε το θάνατο, που κατήργησε το φόβο του θανάτου, που θα ακούσουμε τη νύχτα της Αναστάσεως «Μηδείς φοβείσθω θάνατον, ἠλευθέρωσεν γάρ ἡμᾶς ὁ τοῦ Σωτῆρος θάνατος». Κανένας να μην φοβάται τον θά-νατο, γιατί μας ελευθέρωσε από το φόβο του βιολογικού θανάτου ο θάνατος του Σωτηρος. Ο θάνατος απέθανε. Δεν υπάρχει θάνατος, υπάρχει ζωή αιώνιος, υπάρχει Χριστός που είναι η Βασιλεία του Θεού στους αιώνες των αιώνων.

Με αυτή την πίστη θα πορευθούμε μέσα σ’ αυτή την δυσκολία που έ-χουμε μπροστά μας. Χωρίς πανικούς, χωρίς φοβίες, χωρίς ανθρώπινους λογισμούς, θα βαδίσουμε επικαλούμενοι την αγάπη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Ξέρουμε ότι η ζωή μας σ’ αυτόν τον κόσμο έχει ημερομηνία λήξεως, αλλά ξέρουμε ότι είναι και ένα πέρασμα από τα μάταια πράγματα στα αιώνια, στην αιώνια Βασιλεία του Θεού. Εξάλλου αυτές οι κρίσεις, κρίνουν την πίστη μας, κρίνουν τη ζωή μας, κρίνουν τους λογισμούς μας, κρίνουν την ποιότητα σχέσης μας με τον Θεό Πατέρα μας. Κρίνουν τη ζωή μας και τη δύναμή μας και τον χρόνο μας σε έργα μετανοίας, σε έργα προσευχής και λατρείας του Θεού.

Η εκκλησία θα παραμείνει προσευχομένη και λατρεύουσα τον ζώντα Θεό, χωρίς να υπολογίσει οποιαδήποτε ανθρώπινη παρόρμιση ή ανθρώπινη ιδιοτέλεια.

Με αυτόν τον λόγο θα μας δώσει την ελπίδα ότι ο Θεός είναι πάνω απ’ όλα. Όχι για να περιφρονήσουμε τα ανθρώπινα δεδομένα, αλλά για να νικήσουμε τον φόβο, τον φόβο του θανάτου, που έξω βάλλει την αγάπη και η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβο. Ο αγαπών τον Θεό δεν φο-βάται τίποτε. Δεν τον σκιάζει καμιά δυσκολία του κόσμου τούτου, γιατί η αγάπη του Θεού νικά τον φόβο και μας δίνει την αίσθηση της αιώνιας ζωής.

Στην Ιερά Μητρόπολή μας, στον μητροπολιτικό Ναό και σε άλλους Ιερούς Ναούς που θα διευθετήσει η Ιερά Μητρόπολις, κάθε Πέμπτη από-γευμα πριν ή μετά το Μεγάλο Απόδειπνο, ανάλογα με το πρόγραμμα, θα τελείται το μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου «εἰς ἴασιν ψυχῆς καί σώματος». Θα μας προσφέρει η Εκκλησία φάρμακο ζωής αιωνίου που θα θεραπεύει και την ψυχή μας και το σώμα μας. Μαζί με τα βιολογικά και χημικά και ανθρώπινα φάρμακα, η Εκκλησία θα μας προσφέρει το αγιώτατο μυστήριο του ευχελαίου για να μας δώσει δύναμη ψυχής και σώματος να διέλθουμε εν ειρήνη Θεού ο,τιδήποτε έρθει μπροστά μας και η ζωή και ο θά-νατος. Και τα δύο είναι ενώπιόν μας και εμείς με την πίστη του Θεού και με την παρουσία του Χριστού στην καρδιά μας θα αξιοποιήσουμε την πα-ρούσα ζωή εις κέρδος και ωφέλεια ψυχική, αλλά και τον θάνατο εις ζωήν αιώνιον. «Τεθανάτωται ὁ θάνατος θανάτῳ τοῦ Χριστοῦ», όπως λένε οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας.

Ας έχουμε ελπίδα στον Χριστό, ας επικαλούμαστε την Υπεραγία Θεοτόκο τη Μητέρα μας, τους αγίους πατέρες μας και να βαδίσουμε τον δρό-μο μας με πίστη και ειρήνη και να δώσουμε και παρηγοριά στους αδερφούς μας. Σκεφτείτε πόση απελπισία, πόση φοβία, πόση ανασφάλεια, πόση δειλία υπάρχει στις καρδιές των ανθρώπων που δεν έχουν φως Θεού στη ζωή τους. Είναι πραγματικά τραγωδία η ζωή μας χωρίς τον Θεό. Είναι τραγωδία η ζωή μας χωρίς την αγία μας Εκκλησία. Χωρίς Χριστό δεν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος. Χωρίς το φως του Θεού το σκότος είναι αβάστακτο.

Γι΄αυτό καλούμαστε όλοι εμείς που πιστεύουμε στον Χριστό και επικαλούμαστε το Πανάγιο Όνομά Του να γίνουμε φορείς ελπίδος, χαράς, ειρήνης, ηρεμίας, ησυχίας, γενναιότητος στις καρδιές των αδελφών μας επικαλούμενοι εις πάντας την παρουσία και την αγάπη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Αμήν.